Wie ben ik dan?

Ik ben weer nu al weer een tijdje terug van Golden City. Het was daar heerlijk, ook om alle processen te zien waar mensen doorheen gaan. Om zelf weer even ondergedompeld te worden in een onuitputtelijke bron. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik Bhagavan ontmoette. Ik had een complete lijst met verlangens die ik aan hem voorlas. Ik kon niet anders dan alle tekorten in mijn leven op hem spuien, de mind nam mij over. En Bhagavan, die zat daar geduldig, Yes, Yes, I help you, don’t worry. Hij moest 25 minuten aanhoren wat ik allemaal wel niet wilde terwijl er nog 5 andere mensen zaten te wachten tot ook zij aan de beurt waren. Tja, wat kon ik doen… Nu ik de cyclus gade sla, van opkomen en verdwijnen van gevoelens en gedachten, zie ik dat het een tekort gekomen deeltje Harmen was dat daar om vervulling vroeg. In de jaren na de ontmoeting had ik gewoon nog te ervaren wat ik te ervaren had, soms huilen, soms lachen, gefrustreerd zijn of depressief. Of ik nu wilde of niet, of ik vond dat ik iets moest bereiken of niet, succesvol was of faalde, alleen was of samen. Ik merkte dat ik geen controle had over mijn leven. Het voelt als de kunst om alles te laten gaan, door de allerdiepste drijfsfeer gedreven. Ik ervoer dat waar ik vrijheid aan gaf, mij vrijheid gaf. De mensen die ik ruimte gaf gaven mij ruimte, de mensen die ik hielp hielpen mij. Ik merk dat het me vertrouwen heeft gegeven te ervaren dat het leven voor me ging zorgen toen ik voor het leven ging zorgen. Niet te denken dat ik iets kon doen, dat ik enige controle heb. Ik regel immers niet de persoonlijkheid, de reactie die in me opkomt. De reactie is automatisch, is geconditioneerd, komt voort uit de waarden en normen die ik mezelf heb opgelegd als reactie op vroegere, meestal pijnlijke situaties. En te zien dat mijn reactie automatisch was, is vrijheid, is toelaten, is loslaten. Ik heb nooit iets aan mijn slechtheid kunnen doen en ook niet aan mijn goedheid. Ik kan alleen maar zien dat het automatisch is. Dat ik toch tegen moest komen wat ik tegenkwam. Welke stap ik ook zette, de volgorde, het zgn. ritme van mijn groei verliep volgens het scala aan mogelijkheden, conditioneringen om gekwetst en tegelijk bevrijdt te kunnen worden. Ik geef me niet van de één op andere dag over en floep ik ben er, nee, ik zie langzamerhand steeds minder redenen om niet te ervaren wat er te ervaren was. Het voelt als een tweede natuur steeds weer terug te gaan, in mezelf te doorvoelen wat me tegenhoud. Ik heb niet de illusie dat deze beschrijving je bevrijdt of zo, nee, het is meer zo dat je je op een bepaald moment als je denkt weg te rennen voor je innerlijke pijn beseft, oh, dat kan helemaal niet. Och, wat maakt het eigenlijk ook uit, ik zie wel weer wanneer ik weer uit deze emotionele toestand kom. Vroeg of laat kom ik het toch tegen. Als ik het nu innerlijk niet doorleef staat het straks fysiek voor mijn deur.

Maar hebben we dan geen vrije wil?
Als we een vrije wil zouden hebben zou er iets permanent moeten zijn in ons dat die vrije wil zou hebben. Een mannetje in tekenfilm zien we als bewegend omdat verschillende plaatjes snel achter elkaar worden geplaatst. Als we de film vertraagd afspelen zien we plaatje naar plaatje, zien we dat er nooit 1 continue mannetje was dat bewoog. Het blijken gewoon allemaal verschillende mannetjes te zijn. In ons is het precies zo.
Zolang  we geïdentificeerd zijn met de mind denken we dat we hetzelfde mannetje zijn, leven we met het concept, de illusie dat we kiezen, maar eigenlijk zijn we allemaal verschillende mannetjes die onze hersenen en zintuigen weergeven als 1 mannetje. Het Hoger Bewustzijn, het Goddelijke, bepaalt alles voor je. Er is immers niets anders, er is nu eenmaal geen voortdurend mannetje. De situaties en omstandigheden die we ervaren trekken we naar ons toe omdat bepaalde mannetjes in ons dominant zijn, omdat de emotionele lading die sommige mannetjes dragen eerst moet worden losgelaten voor we kunnen zien dat we er enkel een stroom mannetjes is. We trekken ze aan om ons duidelijk te maken dat er alleen de Goddelijke wil is die ons stapje voor helpt om de illusie het ene individuele mannetje los te laten.

Het kan zijn dat je nu getriggered bent en denkt, mmm, het komt niet overeen met het boek dat ik aan het lezen ben. Daarin staat dat ik mijn eigen werkelijkheid creëer, dat wat ik denk zal gebeuren!! Kun jij dan je gedachten controleren, kun jij ergens anders aan denken als ik nu roep, ‘Gele Vogel!’ Zo onrustig als de mind is, zo onrustig is ons leven ook. Onze werkelijkheid is een afspiegeling van ons complete wezen, van onze complete energetische manifestatie, van alle emoties die we bij ons dragen, van ons gevoel over de werkelijkheid. Naarmate we meer bewust zijn van ons gevoel kunnen we vaker bewust negatieve gedachten laten gaan waardoor enkel positieve gedachten onze ervaring scheppen. We scheppen we de werkelijkheid door onze diepste gedachten over onszelf. Als deze onbewust zijn, worden onbewust die situaties aangetrokken die ons naar de essentie van onszelf brengen, of we het nu leuk vinden of niet. Wat op het diepste niveau gelooft word, waarvan wij onbewust overtuigt zijn, zal gebeuren. Zolang is de afscheiding, tussen wat je wilt ervaren en wat je ervaart, daar. Als de afstand tussen dat wat je wilt ervaren en wat je ervaart verdwenen is, wil je alleen nog wat er nu is, ben je tevreden, gelukkig.
Kun wij er iets aan doen dat er iets in ons word getriggered? Kunnen wij met onze ‘vrije wil’ zeggen ‘deze gedachte is nu weg?’ Nee, het enige wat we kunnen doen is bewust toestaan dat we in conflict ziijn. Dat verschillende gedachten elkaar in ons bewustzijn niet verdragen.
En het lichaam dan? Je lichaam leeft buiten jouw wil om, je lichaam gaat eten als het wil eten, rusten als het wil rusten. Word ‘ziek’ als het wordt misbruikt. Je lichaamstemperatuur, de samenstelling van je bloed, je spijsvertering etc. etc. Je hebt er geen invloed op. Dus je lichaam heeft zijn eigen bestaan. Via het lichaam kan het Goddelijke Bewustzijn door de mensen heen deze fysieke ervaring van de wereld kan hebben.
Bhagavan zegt: Bewustzijn dat zich van zichzelf bewust word is schepping. Door het proces wat op gang komt door Oneness Blessing toe te laten word het Goddelijke zich van zichzelf bewust door ons heen, zo worden we herschapen tot Goddelijke wezens.
Kunnen we dan niets doen om ons Eenwordingsproces makkelijker te laten verlopen?
Dit soort leringen, je mind is niet je mind, je lichaam niet je lichaam, jouw zelf is slechts een concept. Kun je gebruiken, kun je tot je nemen. Ze in je software installeren door ze te lezen, te begrijpen. Gebed  en de Oneness Blessing zijn de hardware. Kennis is de software die ons in staat stelt de werkelijke ervaring toe te staan, begrip en respect te kweken voor wat is. Weten dat het tijdelijk is. Dat een moeilijke periode een signaal is voor een makkelijkere periode.
In India worden er 4 waarheden en 4 sleutels gebruikt als handvaten voor bewustwording die ik hier graag met jullie deel.

de vier waarheden zijn:

1. 90% van alle problemen zijn zelfgecreëerd , bestaan alleen maar in de mind. We besteden 90% van onze energie om omstandigheden als een probleem te zien. Terwijl de oplossing in werkelijkheid maar 10% kost van de totale energie die we omzetten.
2. De externe wereld is een reflectie van de innerlijke wereld
3. Innerlijke verandering leidt automatisch tot uiterlijke verandering
4. Datgene wat je voelt zal gebeuren.

De sleutelfactoren voor het oplossen van problemen zijn:

1. zelfacceptatie en vergeving
2. acceptatie en vergeving van de mensen om je heen
3. prayer, gebed
4. Oneness Blessing (Deeksha)

warme groet Harmen