Beste Allemaal,

Ik kreeg deze mail op 18 mei en ik vind het belangrijk hem hier op de site te zetten zodat we kunnen invoelen hoe moeilijk andere mensen in de wereld, in dit geval de Palestijnen, het hebben. Het stimuleert me om voort te gaan in het brengen van licht. Ik wens dat het jou ook stimuleert. Als je dit leest kun je altijd en prayer doen voor de situatie, dat liefde en inzicht zullen overwinnen.

hartegroet Harmen

MEDITATIE 21 mei 16.00u.

CONNECT GAZA TO THE WORLD

 Amsterdam, 18 mei 2007 door Ton van der Kroon

 Beste mensen,

Het afgelopen weekend verbleef ik in de Gazastrook, waar ik sinds drie jaar werk met een groep van 20 Palestijnse acteurs en dramadocenten. Ze maken voorstellingen voor kinderen en organiseren zomerkampen.

Ze vertelden me hoe de situatie in het afgelopen jaar slechter dan ooit is geworden. Velen staan op het punt om de moed op te geven. Daarom vraag ik graag je hulp.

 VREDESMEDITATIE

Op 21 mei is er een wereldwijde vredesmeditatie in en voor Jeruzalem. 5000 mensen zullen rondom de stad de handen vasthouden en zich verbinden voor vrede.

De enige groep die daar niet bij aanwezig kan zijn, terwijl ze er vlakbij wonen, zijn de Palestijnen van de Gazastrook. Daarom wil ik alle Nederlanders vragen zich te verbinden met de 2 tot 3 miljoen mensen in Gaza.

 HOE IS HET DAAR?

Omdat ik weet dat het moeilijk is je een voorstelling te maken van de situatie daar zal ik een en ander beschrijven. Als ik vanuit Jeruzalem naar de Gazastrook ga rijd ik door glooiend landschap van olijfgaarden, nieuwe steden, moderne wijken en een wereld die het niveau heeft van de onze. Bij de grenspost Erez verandert het beeld. Een grote muur doemt op met wachttorens, veel prikkeldraad en niemandsland... Door een grote, verlaten en hypermoderne terminal kan ik door een deurtje in de muur. Daarachter ligt een metalen tunnel van een halve kilometer lang en kom ik in de Gazastrook aan. De aanblik is er een van een wereld vlak na de tweede wereldoorlog; overal kapotgeschoten huizen, ingestorte en verlaten gebouwen in een kale zandvlakte, kapotte wegen en daartussen door kinderen in lompen, mannen op karren met ezeltjes en snelrazende taxi's. Dan doemt langzaam Gazastad op: een enorme stad van grijs beton, onafgemaakte huizen, overal afval en chaos. In de winkels ligt veelal alleen rommel. Het enige kleurrijke zijn de prachtige bloemen, de lila bomen die in bloei staan.

 WANHOOP

In het theater spreek ik de groep van jonge Palestijnse mannen en vrouwen waar ik mee werk en die ik inmiddels goed ken. Ze vertellen hoe uitzichtloos de situatie is. Ze zitten als ratten in de val. Ze leven al hun hele leven lang in deze grootste gevangenis van de wereld en mogen er niet uit. Sommigen hebben nog nooit Jeruzalem gezien, laat staan de rest van de wereld. De werkeloosheid is enorm, omdat er nauwelijks een economie is. Na de zesdaagse oorlog met Israel zijn de meeste Palestijnen naar de Gazastrook gevlucht waardoor er grote vluchtelingenkampen kwamen. Anderen vluchtten naar het buitenland, bijv. Jordanie. Ze moesten huis en haard achterlaten. Velen ouderen hebben nog de sleutel van hun oude huis, waar nu de israeliers wonen.

 NEDERLAND = GAZA

Als ik me de situatie probeer voor te stellen moet je denken aan wat er gebeurd zou zijn als Nederland vanaf de oorlog door de bezetters in handen was gebleven. De meeste Nederlanders vluchten, sommige naar het buitenland, maar de meesten naar een kuststrook van +/- 10 kilometer breed van Den Haag tot Noordwijk. De bezetter bouwde een hoge muur om het gebied, nam de rest van het land in, werd steeds rijker, terwijl de Nederlandse bevolking steeds armer werd en uiteindelijk nog van 2 euro per dag moet leven.

De verzetsstrijders proberen nog een wanhopige strijd aan te gaan met de veel sterkere bezetters, maar hebben eigenlijk geen schijn van kans. Daarom gaan ze zelfmoordacties uitvoeren om de bezetters het leven zuur te maken. Maar het geweld lost niets op, en als de bezetters het gebied verlaten raken de verzetsstrijders slaags met elkaar. De Buitenlandse media verslaan vervolgens alleen de vechtende partijen, waardoor een beeld ontstaat dat alle Nederlanders fanatieke vechtjassen zijn...

MEDIA

Een van de zaken die me in de Gazastrook opvalt is de rol van de media. Er leven 2 tot 3 miljoen mensen die een gezin hebben, gewoon naar hun werk willen, naar school gaan, boodschappen doen etc, en toch zien we altijd weer de beelden van de pak 'm beet 200 jonge vechtjassen die de boel op stelten zetten. Het zijn jonge mannen die door de chaos en oorlogsstress geen gezag of autoriteit meer dulden en op elkaar gaan schieten. De media laten alleen maar de agressie zien, waardoor we een vertekend beeld krijgen van de situatie en van het Palestijnse volk.We vergeten bijna dat het mensen zijn, zoals jij en ik. In feite dragen de media op deze manier bij aan de oorlog.

GELD

De meeste Palestijnen leefden de afgelopen decennia van de vele hulpbronnen uit het buitenland. De bevolking wordt kunstmatig in stand gehouden door Europese geldschieters. Tijdens het concert van de Bono voor de G8 werd er een groot bedrag voor het Palestijnse volk gereserveerd.Maar nadat er verkiezingen werden gehouden en de Hamas aan de macht kwam, werd het geld opgeschort. Sindsdien is de geldkraan dichtgedraaid. Vele overheidswerkers (ambtenaren, leraren, vuilnismannen etc. etc. ) hebben al 8 of 9 maanden geen salaris gehad. De scholen sluiten, de vuilnis ligt op straat. Kortom, de hele economie ligt stil. Het is een questie van overleven. Terwijl ik bij een Palestijnse taxichauffeur op bezoek ben, belt zijn beste vriend die hem om geld vraagt om zijn dochtertje naar de dokter te kunnen brengen. De manager van het hotel uit tegen mij zijn zorgen: 'Eerst bouwden ze de muur, maar nu staan de mensen met de rug tegen de muur. De situatie wordt echt gevaarlijk. Als er teveel ratten op een te klein stuk land leven, gaan ze aan elkaar of aan zichzelf knagen.'

ISRAEL

Toen ik in 2003 voor het eerst het land binnenkwam nam ik me voor onpartijdig in het conflict te blijven. Dat kost me soms enorm grote moeite, omdat ik de grote onrechtvaardigheid en onderdrukking zie. De jonge Israelische soldaten die in hun groene uniformen de bus inkomen om alle paspoorten te controleren doen me denken aan de nazi's uit de tweede wereldoorlog. Destijds werden de joden eruit gepikt, nu de Palestijnen. De onderdrukten zijn de onderdrukkers geworden. Ik kan het ze niet kwalijk nemen, zeker de jonge mensen niet die verplicht het leger in moeten om hun dienst uit te zitten. Het trauma van het joodse volk is groot, en de angst om opnieuw verdreven of uitgeroeid te worden is omgeslagen in onderdrukking van een volk waar ze in eerste instantie gastvrij bij onthaald werden. Na de holocaust en 2000 jaar omzwervingen, verachting en armoede kregen ze hun oorspronkelijke land weer terug. Maar het probleem bleek daarmee niet opgelost. Er was geen rekening gehouden met het volk dat ook al duizenden jaren in het 'heilige land' woont, en daar net zoveel recht op heeft als de Israeliers. Europa trok zijn handen af van de situatie en waste zijn handen in onschuld.

Amerika steunde de nieuwe Israelische staat, maar keerde zich af van het Palestijnse volk, zoals ze zich tegen alle islamitische volken keren als de tegenhanger van de Christelijke cultuur. Ook de Arabieren keerden zich af van de Palestijnen en zo raakte het volk steeds verder in de verdrukking.

MUUR

Als oplossing voor het langlopende conflict wordt er nu een 8 meter hoge muur gebouwd, die het hele land verdeeld en de Palestijnen opsluit in een drietal grote gebieden: de Westbank (denk aan de Veluwe), de Gazastrook (Den Haag - Noordwijk) en het stadje Jericho (zoiets als Maastricht). Maar de muur heeft twee kanten en uiteindelijk worden beide volken van elkaar afgesneden. Beiden stammen ze af van dezelfde aartsvader Abraham, als twee broers van dezelfde voorouder. De derde broer in dit verhaal zijn wij, de christelijke cultuur, die qua geloof ook van dezelfde stam komen. Jodendom, Islam en Christendom; drie patriarchale godsdiensten die Jeruzalem als heilige stad vereren, god de Vader als almachtig zien en elkaar niet kunnen luchten of zien...De muur symboliseert de grote afgescheidenheid tussen de Joden, Islamieten en Christenen die door de hele westerse wereld heen loopt. In Israel/Palestina lijken deze tectonische platen van verschillende geloven tegen elkaar aan te schuiven en regelmatig uitbarstingen van geweld te veroorzaken.

SCHULD

Ik geloof niet in schuld, ik zie wel oorzaak en gevolg, en menselijk dwalen en tekortkomingen. Iedereen is erbij betrokken, ook wij, zonder dat we dat in de gaten hebben.

Daarom wil ik je vragen je te verbinden vanuit je hart, omdat ik ergens geloof dat daar de oplossing ligt. Het is het geloof dat ons scheidt, maar het is wellicht ook het geloof dat ons weer verenigt: het geloof in de overwinning van het goede, het geloof in liefde, hoop en menselijkheid. Het zijn druppels op een gloeiende plaat, maar als er genoeg druppels zijn kan de plaat afkoelen...

Ik wil mensen het vertrouwen sturen dat ze een goede oplossing vinden.

Ik wil zowel Joodse als Palestijnse mensen liefde sturen om hun eigen wonden te helen.

Ik wil leiders in gedachten ondersteunen om zich af te stemmen op het hoogste goed en beslissingen te nemen die het grotere geheel ondersteunen.

ik wil de vrouwen bemoedigen die zoveel moeten verdragen, de armoede en het geweld, en de pijn en frustratie van hun mannen.

Ik wens voor het Joodse volk dat ze voor altijd een veilige plek op aarde hebben, dat we ze omarmen en hun grote spirituele kennis en wijsheid weer gaan eren.

Ik wens voor de Palestijnen voorspoed en vrijheid, zodat ze zich weer een volwaardig volk kunnen noemen en samen kunnen leven met hun Israelische broeders.

Ik wens voor alle kinderen in het Heilige land dat ze mogen spelen en opgroeien in liefde en vrijheid, gedragen door de kracht van hoop en geluk, en het verleden kunnen vergeven.

MEDITATIE

Op 21 mei vindt er om 17.00 plaatselijke tijd een bijzondere meditatie plaats in Jeruzalem: Een paar duizend mensen zullen om de stad heen staan en de handen vasthouden als teken van vrede en verbondenheid. Ik sprak de Israelische vrouw die het initiatief nam voor deze bijeenkomst en ze vertelde hoe ze door inspiratie van bovenaf geleid wordt.

Daarom wil ik je vragen je op deze dag mee af te stemmen, je te verbinden met Jeruzalem, als symbool van het hart, en als Nederlanders specifiek de mensen in Gaza erbij te betrekken.Ik geloof in de kracht van gebed, meditatie en positieve gedachten. Daarom wil ik je vragen goud licht, liefde of datgene dat uit je hart komt naar de mensen in het Heilige land en in de Gazastrook te sturen, zodat zij zich weer kunnen verbinden met de wereld en met Jeruzalem. Ik zal de mensen in Gaza op de hoogte brengen en hun vragen zich eveneens op ons af te stemmen op deze dag.

 Dank voor je betrokkenheid en je steun.

 Ton van der Kroon

 PS. stuur deze mail door naar je vrienden en kennissen als je wilt!