Als de dag niet je vriend was was hij je leraar!
 
Dag mensen
 
Dank voor alle liefdevolle reacties, tips, uitnodigingen, gedichten, inspiratie.
 
Heerlijk heb ik aan het kanaal gestaan en het eruit gemept. 
Wat stroomt het dan lekker. Niet wetend waar die woede precies vandaan komt, ok het werd getriggered door die boosheid over die confrontatie, dat artikel. Af en toe om me heen kijkend of er niemand aan kwam. Dan, stromen uit mijn onderrug, pijn in mijn hart. Ruimte in mijn hoofd, blijdschap, dankbaarheid. Dansen, springen, rennen, genieten, leven. Wat is het leven toch vol en mooi. 
Voor mij blijkt het zo te werken dat die emoties er zijn om in balans te komen. Elk vaag gevoel van niet blij zijn, angstig, verdrietig zijn, weten dat ik in mijn hoofd zit, duidt op emotionele ladingen. Waar je dan moet beginnen? Dat maakt denk ik niet uit, de emotie die het meest herkenbaar is denk ik, gewoon er bij blijven.
Dikwijls transformeren ze in bewustzijn tijdens mijn meditatie. Een andere keer drukt mijn lijf het uit. Drijft God de emoties eruit. Van binnen naar buiten. Het hangt een beetje af van hoe goed je er bij kan denk ik. Als je sinds je 5e jaar, gevoelens diep in je onderrug hebt weggegestopt kan eens goed uitfreaken geen kwaad lijkt me, of je dat alleen moet doen hangt denk ik af van hoe vertrouwd je bent met het proces. Het gevoel van afscheiding bestaat volgens mij vaak uit de combinatie van angst, boosheid en verdriet. Bv. angst omdat je niet gezien wordt, boosheid omdat ze je niet zien, verdriet omdat je je daardoor eenzaam voelt. Het transformatie proces lijkt wel een soort omhoog spiraliserende cirkel. warme groet Harmen