herinnering
de vogel
Wat is het doel van dit leven?

herinnering

ik voelde dat alles wat ik ervoer voorbij kwam in haar eigen ritme
alsof uit een gouden hoed geschud
tijdloos op tijd
als dwarrelenden gouden bladeren door de kosmos naar mij toegestuurd
een verrijking, te groots om te begrijpen
precies in scene gezet voor een herinnering aan de liefde in mijn hart

Harmen Uijttewaal

De vogel

Als alles donker is.

En die rusteloze stem in je hoofd rondzingt.
Je doordringt.
Met zijn kwetterende schijn verpletterende drama’s aantrekt.

Weet dan!

Er is altijd die vogel die vrij rondvliegt.

Met de boodschap van vrede en van liefde.

Als de wegwijzer op je pad verschijnt hij, als de zon aan de wereld, word toch wakker!

Alle gedachten stromen nu eenmaal door ons heen.

Houden ons vast in onze angst en onze boosheid, onze tranen, onze trauma’s onze drama’s.

Word nu toch wakker!

Alles mag er zijn.

En trouwens, wil je werkelijk vrij zijn?

Kijk dan eens naar de omgang met je ouders. Naar die blauwdruk in je hart.

Kijk daar staan ze, vlak voor je.

En dan komt de vogel van vrede en van liefde, en die brengt je weer naar huis. Zij neemt je mee op een vlucht door je verleden naar het nu.
En dan beleef je al je diepe dromen die ooit voorbijgekomen, zijn.

Ja, houdt je maar vast aan de vogel die je meeneemt.

Je in het donker opzoekt, tegen je aan kruipt en je optilt uit je graf.
Je door haar ondoorgrondelijke wegen thuisbrengt, aan ieder tegelijk denkt.
Het is dezelfde natuur.

Die door alle dingen heen stroomt, daarom, laat toch stromen, alles stroomt voorbij.

Harmen, april 2008

doel van het leven

Wat is het doel van dit leven?

Er zijn van die dagen, dat je in de spiegel kijkt en dat je dan niet meer weet wie je bent.
Dan kijk je in je eigen ogen en ziet daar dan heel diep in de verte je eigen gewonde ziel.

Wie ben ik?
Dat vraag je jezelf dan z’n tig keren af.
Wat moet ik leren in dit zware leven?
Ondanks alle verdriet en tegenslagen zie je toch dat licht puntje in je eigen ogen als je goed kijkt in de spiegel.
Je weet dat je kunt vertrouwen op die onuitputtelijke bron,die bron van wit licht,
die bron van liefde.

Waar gaat dat heen, al die mensen, kijkend in hun eigen spiegel.
Wie ziet nog zijn eigen ziel door deze pijnlijke wereld.
Je wordt geleefd door de maatschappij.
Weet jij nog wel wat voor enorme kracht je met liefde kan geven?
Aan deze mooie wereld die roept om vrede.
Deze wereld waar zoveel pijn zich verschuilt en dat de meeste mensen daardoor hun eigen ziel licht niet meer zien.

Wat is het doel van dit leven?
Dat vragen veel mensen zich af.
Het antwoord daarop is liefde geven.
Niet alleen maar aan de mensen die dicht om je heen staan.
Maar geef vooral die ene persoon,die kijkt in zijn eigen spiegel, die ene persoon die kijkt in zijn eigen ogen
en die ziet dan zijn eigen mooie ziel.Liefde voor jezelf is zo belangrijk dat dat alle wonden heelt.
Hou van jezelf daar kom je echt ver mee.
Liefde voor jezelf daar draag je dit leven mee en voed je je eigen ziel.

Ellen Korte