 |
||
|
Dit artikel mag vrijelijk verspreid worden! Een discussieforum voor dit artikel is te vinden op: http://mayanmajix.com/portal/ De risico’s om te geloven dat de Mayakalender eindigt op 21 december 2012! door: Carl Johan Calleman Ongeveer acht jaar geleden hadden John Major Jenkins en ikzelf een debat over de betekenis van de einddatum van de Mayakalender, met de nadruk vooral op de vraag of de energie van de Lange Telling eindigt op 28 Oktober 2011 of op 21 December 2012. Ook nu nog blijft dit de belangrijkste vraag waarmee iedereen die zich met het “2012 fenomeen” bezig houdt, geconfronteerd wordt. Hoewel toentertijd dit debat nogal theoretisch kon schijnen of zelf haarkloverij was, is het nu een vraag die belangrijke en ook praktische gevolgen heeft voor de toekomst. Hoewel velen de vraag over de einddatum onder het tapijt willen vegen, of lekker achterover willen leunen met betrekking tot deze vraag, kan niemand dat meer doen met zijn verstandelijke integriteit intact. Sinds dat debat is Jenkins verschenen in een documentaire van History Channel waarin 21 december 2012 gepresenteerd wordt als een voorbeschikte “onheilsdag” wanneer de wereld ten onder zal gaan. Ik krijg heel wat brieven, soms van jonge mensen die bezorgd zijn dat de wereld op die dag ten onder gaat, omdat zij deze documentaire op YouTube hebben gezien. Hoewel de meeste verstandige mensen deze manier van presenteren van de Mayakalender zullen verwerpen, blijft de vraag relevant wie er voordeel mee heeft. Ik denk dat er veel mensen zijn, ook die niet deelnemen aan deze documentaire die er voordeel aan hebben te beweren dat de Mayakalender eindigt op 21 december 2012. Ik denk dan ook niet dat het een toeval is dat we niets horen in de publieke media over de einddatum van 28 oktober 2011. Voor zover ik weet heeft niemand die de einddatum van 28 Oktober 2011 aanhangt, deze ooit verbonden met een voorbeschikte ondergangsdag, om de Mayakalender daar mee op onterechte wijze met angst te associëren. Sinds het bovengenoemde debat zijn er rond de twee mogelijke einddatums, twee verschillende intellectuele culturen ontstaan, de ene gebaseerd op geloof (21 december 2012) en de andere gebaseerd op bewijs (28 oktober 2011). Deze twee culturen verschillen net zoveel van elkaar als ieder van hen verschilt met de Gregoriaanse kalender. Het voorstel van de 21 december 2012 datum is gebaseerd op het onbewezen geloof dat de precessiecyclus werkelijk wat betekent in de menselijke evolutie en verbazingwekkend genoeg heeft niemand die deze datum aanhangt ooit de moeite genomen om deze basisaanname te bewijzen. In tegenstelling hiermee is de 28 oktober 2011 datum gestoeld op een grote hoeveelheid wetenschappelijk bewijs dat de Negen Onderwerelden en de Dertien Hemelen die uit de oude Maya bronnen bekend zijn de kosmische evolutie in al haar aspecten beschrijft. Terwijl er uitgebreid bewijs bestaat van de voorspellingen op de veranderingen op de baktuns, katuns, tuns etc. noemt geen enkele oude Maya tekst de 26000 jaar durende precessiecyclus. Aangezien degenen die de 21 december 2012 datum aanhangen geen verandermomenten in de Mayakalender onderkennen die naar hun einddatum voeren, is hun hypothese niet te testen uit de gedane voorspellingen, wat toch het kernpunt is van iedere serieuze wetenschappelijke theorie. En daarom moet het als geloof worden beschouwd en niet als wetenschap. Op niets anders gebaseerd dan op geloof, is er vervolgens een cultuur ontstaan rond de 21 december 2012 einddatum omdat het als een ideaal projectieveld dient voor fantasieën, angsten en hoop, ipv. iets dat wetenschappelijk bewezen en ook begrepen kan worden op grond van de patronen van de Mayakalender. De 28 oktober 2011 einddatum kan verstandelijk begrepen worden. Deze datum is ook geverifieerd door verschillende voorspellingen, onlangs nog door mijzelf dat er een economische crisis zou plaatsvinden: Ongeacht welke vormen een dergelijke [financiële] ineenstorting zal aannemen lijkt het dat er een de grote kans is dat het zal plaatsvinden dicht bij het begin van de Vijfde NACHT, in November 2007 [om precies te zijn op de 19e] (Uit de Mayakalender en de Transformatie van het Bewustzijn, pag. 215). De economen zijn het er overeens, -in overeenstemming met deze voorspelling- dat de economische crisis in december 2007 begon (zie figuur 1). Deze voorspelling was al in mijn eerdere in het Engels verschenen boek geuit: Solving the Greatest Mystery of Our Time: The Mayan calendar, geschreven in 1999 en in 2001 gepubliceerd (pag 187). Dit is een directe parallel met Edgar Cayce’s beroemde voorspelling van de beurs crash van New York, maar in dit geval al tien jaar eerder gedaan en het was dus al veel eerder gedaan voordat welke beroeps econoom ook maar aan een dergelijke crash gedacht had. Ik maak geen aanspraak op bijzondere psychische gaven, maar deze voorspelling geeft aan dat met de juiste einddatum van 28 oktober 2011, het raadsel van de Mayakalender exact is opgelost. Dat deze voorspellingen juist zijn, kan door iedereen geverifieerd worden die de moeite neemt de betreffende bladzijden in mijn boeken te raadplegen. In tegenstelling hiermee heeft niemand die gelooft dat de einddatum van de Mayakalender 21 december 2012 is, een vergelijkbare voorspelling gedaan en zij kunnen er ook niet prat op gaan dat zij ook maar één precieze voorspelling gedaan hebben op grond van de Mayakalender. Dit op zichzelf zou al een teken aan de wand moeten zijn voor degene die de evolutie wil begrijpen op grond van de Mayakalender. Voordat we ingaan op de meer praktische consequentie van het aanhangen van de op bewijs of op geloof gestoelde interpretatie van de Mayakalender, lijkt het mij noodzakelijk om over het wezen van de tijd te spreken en wat het is dat de Mayakalender zo bijzonder maakt. Het is met andere woorden belangrijk om te weten of we überhaupt een reden zouden kunnen hebben om ons met de Mayakalender bezig te houden. Hoe komt het dat in tegenstelling met alle andere kalenders, de Mayakalender een einddatum heeft? Het antwoord hierop is dat de Mayakalender een geheel andere soort tijd tot uitdrukking brengt dan de andere kalenders. De meeste kalenders, zoals de Gregoriaanse, de Moslim, de Buddhistische of Joodse kalender, baseren zich op astronomische cycli en drukken de voortdurende tijd uit. Zij beschrijven de meetbare, mechanische tijd, het aspect van de tijd dat de Grieken Chronos noemden en dit aspect is ook het enige dat in de moderne wereld wordt herkend. Omdat de astrologische cycli, zij het die van de maan, de aarde of de precessiecyclus nog door zullen gaan in de komende paar miljard jaren, is er geen reden dat kalenders die daar van uitgaan ooit aan een eind zouden komen. Maar omdat de Mayakalender wel een einddatum heeft, moet dit vanzelfsprekend op een andere soort tijd dan de mechanische gebaseerd zijn en de einddatum moet besproken worden tegen de achtergrond van de op bewustzijn gebaseerde tijd –wat de Grieken Kairos noemden. We moeten ons dus afvragen wat de oorsprong hiervan is. Als we teruggaan naar de oude bronnen om iets te weten te komen over het ontstaan van de lange telling zeggen de Maya’s nergens dat deze telling gebaseerd is op astronomische cycli 1 . In tegenstelling hiermee, vertellen de Maya bronnen bij de Tempel der inscripties in Palenque bijvoorbeeld dat de Lange Telling gebaseerd is op de Wereldboom, of wat andere culturen de Levensboom noemen. Tegen de achtergrond van dergelijke kwantum veranderingen in de tijd en niet op grond van de voortdurende astronomische cycli, kunnen we de bepaalde momenten in ons leven maar ook in de menselijke beschaving begrijpen. De Kosmische Levensboom in het centrum van ons universum die achter deze kwantum *) veranderingen staat, werd pas door de moderne wetenschap in 2003 ontdekt. Het feit dat de Levensboom echt bestaat en niet een symbool of een mythe is, betekent een revolutie in hoe wij ons hele bestaan kunnen zien. Het heeft niet alleen gevolgen voor de wetenschap maar ook hoe wij de religieuze profetieën begrijpen, die vaak melding maken van de Levensboom. In de Openbaringen van Johannes wordt hiervan ook melding gemaakt en het lijkt dat de Levensboom, op het nippertje weer in ons bewustzijn terugkeert. Omdat de Mayakalender voortkomt uit de Levensboom is iedere dag, en iedere katun, baktun, pictun etc. verbonden met een symbool zoals een dagteken en een getal dat symbolisch is voor de verschillende kwantum toestanden. Deze toestanden scheppen dan de geologische en historische tijdperken van de kosmische evolutie, waaraan de Mayakalender refereert als tijdsperioden. Veel mensen verwachten een kwantum verandering als de Mayakalender eindigt – dat is juist- maar een voortdurende astronomische cyclus geeft per definitie nooit aanleiding voor kwantum sprongen. De reden dat de Mayakalender zoveel kwantum sprongen kan verklaren in de wereld van de fossielen en de paradigmaveranderingen in de geschiedenis van de mensheid, (die verre van langzaam en voortdurend zijn) is de eigenlijke reden waarom deze in tegenstelling tot alle andere kalenders, gekwantificeerd is. ________________________ *) Kwantum / Kwantum betekent hoeveelheid of hoegrootheid. Het wordt gebruikt o.a. in de kwantummechanica om aan te duiden dat uitgestraalde of opgenomen energie niet continu is maar in kwanten = gelijke eenheden waargenomen wordt. Een kwantum sprong vindt plaats als de eenheden van grootte veranderen. Omdat het begrip niet aan een inhoud gebonden is, kan het ook gebruikt worden om gelijke tijdseenheden aan te duiden of juist een sprong hierin, als de tijdseenheden veranderen. Door de Maya-tijd als gekwantificeerd te begrijpen krijgen we ook een zinvolle blik op de z.g.n. einddatum, die zelfs niet in potentie het einde van de wereld is. (dit is de reden waarom niemand die de datum van 28 oktober 2011 aanhangt staat te roepen dat op deze datum de wereld vergaat). De einddatum geeft eenvoudigweg het moment in de tijd weer waarop de Kosmische Levensboom haar hoogste kwantumstaat bereik. Dit betekent ook dat er dan geen nieuwe cyclus ontstaat en alleen op grond hiervan zijn we instaat te begrijpen dat deze staat, een tijdperk van duizendjaar vrede inluidt in het “Nieuwe Jeruzalem”, zoals de nieuwe wereld in het Boek der Openbaringen wordt genoemd. Om hier een Hindu metafoor te gebruiken, wordt het duidelijk dat door het bereiken van deze hoogste staat de mens bevrijd wordt van het rad (cycli) van Karma. Zoals de student van de op bewijs gefundeerde Mayakalender weet, ontstaan bijna alle conflicten en oorlogen in de geschiedenis van de mensheid op de momenten van de kwantumveranderingen tussen de kosmische energieën en als deze ten einde lopen, is er een serieuze reden om te hopen op het ontstaan van een harmonieuze wereld. Er is dus in deze interpretatie van de Mayakalender geen enkele reden om te denken dat de einddatum het einde van het leven of een “dag des oordeels” betekent, wanneer de wereld gedoemd is te eindigen. Wat de einddatum echter wel betekent is dat op 28 oktober 2011 de verschuivingen tussen de energieën tot een einde komen en het hoeft daarom niet te verbazen dat velen intuïtief aanvoelen dat het erop volgende jaar, 2012, een heel bijzonder jaar zal zijn. De processen die de evolutie tot nu toe hebben aangedreven, zullen niet langer werkzaam zijn en na een tijdje waarin de dingen hun plaats vinden, zal de mens vrij gelaten worden om zijn eigen verdere evolutie te scheppen. In mijn visie betekent dit dat de einddatum niet gewoon verandering is. In plaats daarvan is het het einde van de veranderingen, die door de kwantumverandering tot op dat moment veroorzaakt door de Levensboom, zijn ontstaan, waarvan de bovengenoemde kwantumverandering die aan het begin van de Vijfde NACHT de oorzaak was voor het ineenstorten van de economie, een voorbeeld is. Een dergelijke visie van een nieuwe tuin van Eden (zij het op een hoger niveau) mist natuurlijk iedere rationele grondslag voor degenen die de Mayakalender beschouwen uit de hoek van de astronomisch- mechanische cycli, voor hen begint gewoon een nieuwe cyclus. Om de bevrijding van de mensheid en een toekomstige terugkeer naar de Tuin van Eden te begrijpen, vereist het inzicht in het kwantumkarakter van de tijd. Dit illustreert een belangrijk beginsel, n.l. dat ook al is de op bewijs gebaseerde Mayakalender gemakkelijk te begrijpen, zij niet triviaal is. Het is niet iets dat je zonder er bij na te denken in een verborgen hoekje in je bewustzijn kan opbergen. De Mayakalender is fundamenteel verschillend van alle andere kalenders en waarom dit zo is, is iets dat we diep moeten vereren en respecteren. Van hieruit gezien, nu we het einde van de cyclische veranderingen en de hoogste kwantumstaat van het universum naderen, is het logisch dat de economische crisis waar we ons nu in bevinden niet zomaar een recessie of een depressie is, zoals we weten dat die in de NACHTEN van de kalender plaats vonden. De huidige neergang is in feite het begin van het einde van de economische cycli. Maar omdat we weten uit onze studie van de Mayakalender dat de economie krimpt in de NACHTEN, kunnen we er ons een voorstelling van maken hoe die einde van de economische cycli zich zal voordoen. De eerste impuls die de groei- economie afbrak was in de Vijfde NACHT en veroorzaakte een snelle afname van de groei, het dalen van de waarde van aandelen, het toenemen van ontslagen en het sluiten van bedrijven. We bevinden ons nu in een periode tussen deze NACHTEN, de Zesde DAG (Zie figuur 2), waarin de zelfde processen zich wat langzamer afspelen en zelfs tijdelijk een beetje kunnen omkeren. Tegen de tijd dat de Zesde NACHT begint, op 8 november 2009, kunnen we verwachten dat de economische afbraak verder toeneemt en dat de US dollar in elkaar stort en daarmee het gevestigde monetaire stelsel. Er zijn veel denkbare oorzaken die een dergelijk gebeurtenis teweeg brengen, maar het is belangrijk dat we begrijpen dat wat ook de oorzaak is, en het kan ook een politieke gebeurtenis zijn, het toch de energie van de Zesde NACHT is die dit teweeg zal brengen. Dit is ook de reden waarom het zo belangrijk is wat met de energie van de wedergeboorte in de tweede helft van de Zesde DAG wordt gedaan. We kunnen ons alleen maar voorstellen wat een dergelijke ineenstorting zal betekenen, maar ik denk dat het wel duidelijk is dat het verstrekkende gevolgen heeft voor ons dagelijks leven. Door de moeilijkheden kunnen velen het vertrouwen in deze schepping verliezen of denken dat we gestraft worden. Ik kijk er anders naar: Het bewustzijn van de Galactische Onderwereld is al vooraf vastgesteld om een beschermend mechanisme voor onze planeet in gang te zetten door eerst de groei te stoppen, wat trouwens iedere oncoloog zou doen voordat genezing plaats kan vinden2. De lezer zal zich nu wel realiseren dat we op een punt aangekomen zijn waar de discussie over de Mayakalender nu een belangrijk onderwerp geworden is omdat de manier waarop wij ons tot de toekomst verhouden, daar direct van afhangt. Dit is noch academische haarkloverij noch een onverantwoorde New Age fantasie. Degenen die de op bewijs gebaseerde Maya einddatum aanhangt van 28 oktober 2011, zouden de mensen moeten aanraden om zich alvast voor te bereiden op de komende economische ineenstorting tijdens de Zesde NACHT. Degenen die geloven in de einddatum van 21 december 2012, zullen in overeenstemming met hun eigen logica waarschijnlijk in de toekomst doorgaan met het doen van projecties op dit fantasie veld. Wat deze mensen eigenlijk tegen ons zeggen is: “Bereid je nu niet voor op de Nieuwe Wereld! Wacht tot de verandering komt op 21 december 2012!” Dit komt omdat zij geen kwantum veranderingen in de tijd erkennen vóór deze datum. Om de exacte einddatum te kennen is dus voor de mens van het grootste belang, want het is de enige manier waarop hij kan weten in welke kwantum verandering hij zich op dit moment bevindt. Veel mensen die de datum van 21 december 2012 aanhangen springen eigenlijk op een rijdende wagen om voor zichzelf wat zicht te scheppen (en om verschillende producten te verkopen). Ik geloof dat het tijd wordt dat zij zich afvragen wat voor verantwoordelijkheid dit inhoudt, ook naar andere mensen toe. Het is waarschijnlijk geen toevalligheid dat de eerste grote Hollywood film, bedoeld om mensen te verwarren over de Mayakalender en de datum van 21 december 2012, gepland is om uit te komen in november 2009, als de Zesde NACHT begint. De media zullen dan de 21 december 2012 datum gebruiken om de waarheid te manipuleren en er zijn natuurlijk altijd mensen die hier in mee gaan. Het is vrij gemakkelijk om te zien in wiens belang het is dat de Mayakalender naar een datum in de toekomst geprojecteerd wordt wanneer iedere afstemming erop niet meer mogelijk is. Wanner het internationale monetaire stelsel in de Zesde NACHT in elkaar stort, dan kunnen de dingen zich hoofdzakelijk in een van twee mogelijke richtingen ontwikkelen. Het kan gaan in de richting van basis groepen die een nieuwe economie ontwikkelen, zonder banken, zonder rente of groei, en die er toe dient om een wereld te scheppen zonder overheersing. De ineenstorting van het monetaire stelsel, vooral als het verbonden is met het kwijtschelden van alle schulden, houdt de mogelijkheid open om een wereld te ontwikkelen die werkelijk op gelijkheid en bewuste samenwerking is gegrondvest en waar hebzucht de wereld niet vernietigt. Dit sluit natuurlijk een bank en monetair systeem uit dat in het belang van een kleine minderheid georganiseerd is en dat wordt aangedreven door de behoefte aan abstracte waarden in plaats van zich te richten tot menselijke noden. Zelf denk ik echter dat het wel erg naïef zou zijn om te denken dat een dergelijke implementatie van een Nieuwe Wereld op grond van het kosmische plan zonder weerstand zal gebeuren. Er zullen mensen zijn die hun macht over anderen willen vasthouden. Voor velen is het in elkaar zakken van de gevestigde orde van overheersing een schokkende ervaring, want het zal hun gevoel van veiligheid wegnemen in een wereld waar zij aan gewend waren. De bankiers, de regeringen, de media en de heersende klasse over de hele wereld zullen dan proberen om een nieuwe munteenheid in te voeren om zo de macht te behouden, waarop ze goed zijn voorbereid. Dit zal vooral het geval zijn als de mensen zich niet bewust zijn van de op bewijs gegrondveste Mayakalender en niet in staat zijn om deze moeilijke periode als deel van een proces te zien dat naar een nieuwe wereld voert. Ik ben er evenwel van overtuigd dat de komende Universele Onderwereld, een nieuw eenheidsbewustzijn zal brengen dat het de zegen van alleen maar te zijn, zal brengen, alsook liefde en betrokkenheid op alle dingen precies zoals ze zijn. De dingen zullen niet “beter” worden in de zin van de oude economie, maar het leven wordt wel plezieriger, door een nieuw niveau van bewustzijn waarin de dingen anders worden waargenomen. De komende jaren hebben we te maken met een verwarrende vermenging van ogenschijnlijk conflicterende ontwikkelingen. Een beslissend aspect in de voorbereiding hierop is de kennis dat de op bewijs gestoelde Mayakalender eindigt op 28 oktober 2011, wat iedereen tenminste een richtpunt geeft voor de ritmen waarmee de dingen zich voltrekken, ook al zal het na die datum nog een tijd duren voordat alles zijn plaats gevonden heeft. Het beeld dat de komende tijd ontstaat, is dus enerzijds niet “dat de wereld vergaat” en anderzijds ook niet dat we “vrolijk rond gaan vliegen” op een vastgestelde dag in de toekomst. In plaats daarvan zien we een tamelijk ingewikkeld scenario dat gebaseerd is op de beste inzichten die we hebben omtrent de toekomst. Dit scenario heeft veel gemeen met het moeilijke geboorte scenario voor het “Nieuwe Jeruzalem” zoals dat wordt beschreven in het Boek der Openbaringen. Maar zoals dit boek aangeeft is dit niet een wereld voor iedereen en het is een scenario dat zeker geestelijke kracht en integriteit vereist om goed door te komen. Ik wil hier geen religieuze zaken bij deze discussie betrekken, maar het lijkt wel duidelijk dat iedereen die er naar verlangt om deze nieuwe wereld binnen te gaan, in alle oprechtheid de waarheid moet zoeken en simplistische verklaringen dient te vermijden. Zelfs als de Maya kalender een universele waarheid vertegenwoordigt en in diepere zin verbonden is met het “Boek der Openbaringen”, is het toch ook belangrijk om te horen hoe de tegenwoordige Maya zelf hun einddatum zien. Natuurlijk zijn sommigen erg blij dat hun kalender over de hele wereld zoveel aandacht gekregen heeft, en geloven zij de archeologen die hen verteld hebben dat de einddatum 21 december 2012 is (De lange Telling waarop deze datum is gebaseerd raakte bij de Maya al lange tijd geleden in onbruik en dus is deze datum door moderne archeologen aan hen gegeven). Maar een meer gezaghebbende bron zoals Don Alejandro Oxlaj van de Raad van Ouderen, springt niet op deze rijdende trein. Iedereen die het interview gezien heeft dat ik met hem twee jaar geleden gehouden heb, (verkrijgbaar op DVD bij Mayan Majix) weet, dat hij de datum van 21 december 2012 verwerpt als een foutieve berekening (iets wat mij toen wel verbaasde). Hij ondersteund de profetie van de Dertien Baktuns en de 13 Ahau, overeenkomend met de datum van 28 oktober 2011 (dat 13 Ahau is). Hij noemt echter zelf geen einddatum, ook al zijn we het eens dat de laatste katun verandering (die begon op de laatste 7200 dagen durende profetische periode) plaats vond in 1992. Rond deze katun verandering, op 10 februari 1992 kunnen we duidelijk zien dat belangrijke gebeurtenissen, een kwantum verandering, die de hele wereld veranderde, plaats vond: Het einde van de Koude Oorlog met het ineenstorten van de Sovjet Unie (december 25 1991), de oprichting van de Europese Unie, (7 februari 1992) en het lanceren van het World Wide Web (augustus 1991). Tegen de tijd van de katun verandering die door de mensen van de 21 december 2012 datum wordt aangehangen, (John M. Jenkins noemt april 1993 in de doemsdag documentaire op History Channel) was de nieuwe wereld al een feit geworden. Ook in de toekomst zullen de mensen die deze datum aanhangen altijd achter lopen bij wat er feitelijk in de wereld gebeurt. Dit bewijst het grote belang van de einddatum en dat degenen die bewust willen deelnemen aan de komende kwantum veranderingen en willen surfen op de golven van de schepping, dat zeker zullen missen als zij de op bewijs gebaseerde Maya kalender met zijn einddatum van 28 oktober 2011, verwerpen. Wie het bewijs negeert en luistert naar de profeten van de 21 december 2012 “oplijning” 3, zal tenslotte de consequenties hiervan zelf moeten dragen. Met de versnelling van de tijd tijdens de Galactische Onderwereld is het verschil van 420 dagen tussen de twee data, een verschil van dag en nacht. Seattle, 15 Mei 2009 1) Geen enkele Maya tekst spreekt over de betekenis van het einde van de lange telling, Het begin ervan is evenwel op verschillende plaatsen bediscussieerd en een goede bron hiervoor is Friedel Schele and Parker, Maya Cosmos, bladzijden 59-122: The Heart and the Tree. Een heel goede bron om te begrijpen hoe het politieke leven van de Maya’s door niet astronomische tijdcycli beheerst werd is te vinden bij Prudence Rice, Maya Political Science. Wie geïnteresseerd is hoe hun profetieën gebaseerd waren op niet astronomische cycli, doet er goed aan de katun profetieën in de Boeken van Chilam Balam te bestuderen. 2) Zelf geloof ik niet dat er een God is die in de schepping ingrijpt om haar van koers te doen veranderen (Dit zou immers betekenen dat om te beginnen de schepping niet perfect is). De manier waarop het werkt is dat de Galactische onderwereld de rechter hersenhelft ondersteund en veel minder de linker die zich bezig houdt met abstracte waarden en dus zien we nu ook het instorten van abstracte waarden, zoals getallen in bankcomputers en papieren rekeningen, in een interview met Larry King zei Bill Clinton dat een derde van de rijkdom van de aarde in het afgelopen jaar weggevaagd was. Dit is een goed voorbeeld van het denken in abstracte waarden. In werkelijkheid is geen enkele echte waarde weggevaagd. Wat wel is weggevaagd is een derde van de getallen in bankcomputers. Dit ineenzakken van abstracte waarden is nog lang niet ten einde. 3) Deze z.g.n. oplijning (van de Aarde, de Zon en het Centrum van het Melkwegstelsel), gebeurde al in 1998, maar als dit juist zou zijn weergegeven zou het niet de belangstelling van de media hebben die het druk hebben om het “2012 fenomeen” te verkopen. Carl Johan Calleman heeft gestudeerd aan de Universiteit van Stockholm waar hij zijn doctoraal in de biologie behaald heeft. Hij wordt ongeveer 1500 keer juist geciteerd in de wetenschappelijke literatuur. Hij is hoofdonderzoeker voor milieu gezondheidsvraagstukken geweest bij de Universiteit van Washington Seattle en werkte als kanker expert voor de WHO. Met zijn boek Solving the Greatest Mystery of Our Time: The Mayan Calendar (Garev 2001) startte hij de op bewijs gebaseerde studie van de Mayakalender, wat gevolgd werd met het boek The Mayan Calendar and the Transformation of Conciousness (Bear & Co, 2004) en met het te verschijnen boek: Het doelgerichte universum (Bear & Co, december 2009). Het komende boek beschrijft voor het eerst de werkelijkheid van de Levensboom en het biedt het eerste complete alternatief voor het Darwinisme sinds 150 jaar. Zijn Web pagina is: www.calleman.com.
|
||
