De Maya Kalender en het Verlichtingsproces

door Carl Johan Calleman
 
De Maya kalender en het verlichtingsproces zijn lange tijd beschouwd als twee geheel verschillende benaderingen van het leven, vooral omdat ze stammen uit twee verschillende wereldhelften. De Maya kalender is een opvatting over het universum die duidelijk stamt uit het westen, de tradities van de inheemse Amerikanen, terwijl vrijwel alleen de oosterse tradities zich focusten op het bereiken van de staat van verlichting. Nu we echter leven in een tijd waarin oost en west samenkomen, kan dit versmelten van tradities enkele omvatten die vroeger werden beschouwd als volkomen gescheiden. In het opkomende paradigma schijnt de Maya kalender nu het tijdsplan te verschaffen dat 's mensens pad naar verlichting in kaart brengt.
 
Een dergelijke unificatie van tradities komt duidelijk naar voren in het werk van Sri Kalki (sinds enige jaren geeft deze er de voorkeur aan om bij zijn eigen naam, Sri Bhagavan, genoemd te worden, vert.), die werkt vanuit India met zijn rijke traditie van yogi's en verlichting en toch zijn missie van het brengen van verlichting naar de mensheid beziet binnen een tijdsraam dat samenvalt met dat van de Maya kalender. Er moet echter op gewezen worden dat hij niet uitkwam op dit tijdsraam door rechtstreeks de Maya kalender te bestuderen. In feite kwam hij erop door de visioenen van de komende tijd die deelnemers aan zijn verlichtingsprocessen deelden, en pas later ontdekte hij dat deze overeenstemden met de Maya kalender. Toch kunnen sommigen het idee dat 's mensens pad naar verlichting deel uitmaakt van een historisch proces, een consequentie van ons eigen tijdperk, als ketters beschouwen. Traditioneel werd verlichting meest opgevat als het resultaat van individuele inspanningen tot spirituele zuivering, of zelfs een sporadische toevallige gebeurtenis, onafhankelijk van het speciale tijdperk waarin de ingewijde leefde.
 
Door te beweren dat het verlichtingsproces het voorkeursresultaat kan zijn van een specifiek tijdperk ontstaan vanzelfsprekend bepaalde vragen. "Wat is de aard van het historische proces als een bepaald tijdvak beter naar verlichting leidt dan andere?" "Waarom zouden we naar een proces van collectieve verlichting gaan wanneer we in het jaar 2012 het einde van de Maya kalender bereiken?" Ongelukkigerwijs neigt het moderne onderwijs ertoe om de historische feiten te presenteren vanuit een in essentie materialistisch perspectief, dat het bestaan van een goddelijk tijdsplan ontkent, en dus moeten we op een andere manier gaan kijken om antwoorden te vinden op bovenstaande vragen. De beste manier om deze vragen aan te pakken is volgens mij om ze te beschouwen vanuit het perspectief van de Maya kalender. Voor degenen die niet bekend zijn met de basisstructuur ervan zal ik het kort samenvatten.
 
De Maya kalender beschrijft negen verschillende niveaus van bewustzijnsevolutie, waarbij elk niveau ontwikkeld wordt door een tijdperk dat een Onderwereld genoemd wordt. De schepping van het universum vordert piramidegewijs, waarbij de Negen Onderwerelden op elkaar gestapeld zijn. We kunnen dus de evolutie van het bewustzijn vergelijken met het beklimmen van een kosmische piramide die al begonnen is bij de Big Bang, 16 miljard jaar geleden. Deze beklimming bedoelt ons te brengen naar het negende en hoogste niveau, waar ons een niet-dualistische opvatting van de wereld wacht. Al deze bewustzijnsniveaus worden voortgestuwd door dertien in intensiteit wisselende energieën, om een golfbeweging te creëren, waarbij de tijdvakken waarin deze energieën het bewustzijn domineren heel exact gedefinieerd zijn. De energieën komen uiteindelijk voort uit de Kosmische Wereld Boom, die de Maya's Hunab-Ku noemen, de Vikings Yggdrasil en de Veda's Mo Lam, het centrale creatieve principe van het universum, dat niet-fysiek van aard is. Op 28 oktober 2011 zullen al deze Onderwerelden tot hun voltooiing komen en er is dus alle reden om te geloven dat het jaar 2012 een jaar zal zijn waarin zich een nieuwe werkelijkheid vestigt, een werkelijkheid waar de ervaring van de lineaire tijd tot een einde is gekomen en de bewustzijnsveranderende cycli die nu nog de evolutie van de menselijke geschiedenis besturen, zullen stoppen. Volgens mij is het dus zinloos om maar af te wachten en te zien wat er gaat gebeuren in 2012. De Maya kalender is bovenal iets wat in het nu geleefd moet worden, aangezien hij ons op het pad zet naar een proces waarin wij allen moeten deelnemen om het goddelijk plan zich succesvol te laten manifesteren.
 
De bijdrage van de Maya's aan het tegenwoordig groeiende begrip van verlichting is in essentie het beschikbaar stellen van een exact tijdsplan voor de 'beklimming van de piramide'. Dit tijdsplan is uitgebreid getoetst door empirische bewijzen en volgens mij kan zijn basis in de realiteit nu niet meer betwist worden. Zijn veelzijdige manifestaties vormen echt een wetenschap op zich en staan grotendeels buiten het onderwerp van de discussie hier, met uitzondering van de Yin/Yang polariteiten die de Negen Onderwerelden hebben geregeerd en hoe deze het verlichtingsproces op collectieve schaal beïnvloeden. De Negen Onderwerelden worden elk gedomineerd door een bepaalde Yin/Yang polariteit, die essentieel is voor zijn invloed op het menselijk bewustzijn. Vanuit deze polariteiten kunnen we iets begrijpen van wat Sri Kalki de wereld brengt, en ook de bijdragen van sommige schrijvers van dit boek (dit artikel was bedoeld als voorwoord van een boek, vert.).
 
Bij deze beklimming zullen we starten op het zesde niveau, bij de Nationale Onderwereld die het menselijk bewustzijn begon te domineren in 3115 voor Christus. Dit is een tijdperk dat valt in de zogenaamde Lange Maya Telling, waarvan het begin in wezen samenvalt met dat van het Indiase tijdperk van Kali Yuga in 3102 voor Christus. Gedurende dit tijdperk was het licht zodanig gepolariseerd tussen de twee hersenhelften dat de linkerhelft van het brein begunstigd werd. Door deze onbalans begonnen mensen zichzelf te ervaren als half en incompleet. Dit gebrek aan balans in hun ervaring van de wereld en henzelf blokkeerde toen vrijwel helemaal enige vooruitgang in de richting van heelheid en verlichting, wat deze afgelopen 5000 jaar een buitengewoon zeldzame, of misschien zelfs onbestaanbare, staat is geweest. (Dat de Christelijke Kerk, of religie in het algemeen, nu meestal de schuld krijgt van het concept van de erfzonde is niet eerlijk. De Kerk omschreef alleen wat de mensen ervoeren vanwege de bewustzijnspolariteit die de wereld op dat moment regeerde.)
 
 
In 1755 AD begon het zevende niveau, de Planetaire Onderwereld, zich te ontwikkelen bovenop de Nationale Onderwereld. Hierdoor werden de mensen gedomineerd door een verduisterd bewustzijn dat hen nog verder blind maakte voor de spirituele werkelijkheid van het universum, en in dit tijdperk verschoof de hele focus van de mensheid naar de productie en consumptie van 'dingen'. Licht en donker betekenen hier natuurlijk niet goed en kwaad. De mensen gaan door de verschillende polariteiten van bewustzijn in de verschillende Onderwerelden omdat we onderworpen zijn aan een goddelijk plan dat deze creëert. Onderdeel van dit plan is dat het doel, het bereiken van de top van de kosmische piramide, alleen bereikt kan worden als resultaat van een stapsgewijze beklimming, waarbij we, collectief gesproken, onszelf van niveau naar niveau klaarmaken voor het schitterende uitzicht dat we vanaf de top zullen hebben.
 
Hoewel al vanaf 1947 enigszins voorbereid, begon de Galactische Onderwereld, het achtste niveau, in 1999. Zijn bewustzijnsraamwerk wordt gekarakteriseerd door een polariteit die de rechter hersenhelft begunstigt en de effecten ervan worden bemiddeld door een serie van zeven lichtpulsen, die doen denken aan het doorlopen van zeven fasen, wat een centraal thema is in het Boek der Openbaringen. Bij het schrijven van dit stuk (2005) bevinden we ons nu in de vierde van deze pulsen (de Vierde DAG). Deze pulsen leiden naar de negende en hoogste Onderwereld, de Universele Onderwereld, die ons gedurende een periode van 260 dagen in het jaar 2011 zal domineren met een polariteit waarbij het licht op de voorkant van het hoofd valt en de duisternis op de achterkant. Als je de polariteiten van deze vier verschillende Onderwerelden optelt, vullen ze elkaar aan tot het vormen van een sfeer van licht. Wat hier echter beschreven wordt zijn de verschillende polariteiten die stap voor stap gaan meespelen in de evolutie van het collectief bewustzijn van de mensheid. Dan reflecteert ieder individu een unieke combinatie van invloeden vanuit de verschillende polariteiten van bewustzijn in de verschillende Onderwerelden, maar in het individu manifesteren die zich nooit in een pure en zuivere vorm. Hoewel dus de polariteiten van de verschillende Onderwerelden op een bepaalde tijd het algemene collectieve bewustzijn bepalen, laten ze nogal wat individuele variatie toe door complexe combinaties van deze invloeden.
 
De reden dat we mogen verwachten dat in 2011-2012, als de cycli tot een einde komen, massa-verlichting een mogelijkheid kan worden is dus dat er een verschuiving zal zijn in Yin/Yang polariteit die de voorkant van het menselijk brein begunstigt, omdat de Universele Onderwereld de dominerende invloed wordt. Dit heeft betrekking op de briljante discussies van Christian Opitz in zijn boek, waar hij, op het niveau van hersenfysiologie en hersenchemie, opmerkingen maakt die betrekking hebben op het verlichtingsproces. Opitz wijst erop dat, zoals ook Sri Kalki zegt, een cruciale voorwaarde voor de verlichting van een individu is dat de wandbeenkwabben worden afgekoppeld en dat er een verschuiving plaats heeft naar de frontale kwabben. Dit is een beschrijving van hoe in het collectieve proces het pad naar verlichting betekent dat het licht dat in de Planetaire Onderwereld (alle lezers van dit boek zijn daarin geboren en erdoor gevormd) de achterkant van het brein (de wandbeenkwabben) begunstigde, verschuift naar het begunstigen van de voorzijde (de frontale kwabben) in de Universele Onderwereld. De bedoeling van Sri Kalki's deeksha's is het teweegbrengen van zo'n verschuiving, en de Maya kalender vertelt ons dat de kosmische polariteit die de menselijke geest domineert zo'n verschuiving steeds meer bevordert. Vandaag de dag hebben sommige individuen al een dergelijke verschuiving blijvend ervaren en een staat verkregen die verlicht kan worden genoemd.
 
In een prachtige bespreking van deeksha en samskara shuddi behandelt Kiara Windrider de beperkingen van de deeksha's voor de meesten van ons die nu leven. "Liefde brengt van alles naar boven", en velen die deeksha's ontvangen hebben, ervaren een terugval waarbij de aanvankelijke staat van gelukzaligheid, soms lijkend op een ervaring van verlichting, op teleurstelling uitdraait als de aanvankelijke ervaring slijt. Deze fenomenen worden ook gemakkelijker te begrijpen vanuit het algemene perspectief van de Maya kalender, en we moeten begrijpen dat de verschuiving van de polariteit van de Planetaire Onderwereld naar de Universele voor de meesten van ons blootstelling vergt aan vele lichtovergangen alsook aan de benodigde daarbij horende integratieprocessen. Collectief gesproken - in het complete Goddelijk Plan - gaat de verschuiving van de ene bewustzijnspolariteit naar de andere in stappen, die gedreven worden door afzonderlijke energiepulsen, die uitgezonden worden door de Mo Lam, de Kosmische Wereld Boom, in de huidige tijd vooral als onderdeel van de Galactische Onderwereld. Deze pulsgewijze uitzending van licht creëert een golfbeweging waar we allemaal deel van uitmaken, en die altijd kanalen bevat die voor integratie bedoeld zijn. Omdat het goddelijk scheppingsproces volgens de Maya kalender een golfbeweging is, zal dit ook gelden voor onze individuele processen. Er is dus geen pad waarlangs we geleidelijk en lineair verlicht kunnen worden. Het lijkt realistischer om te verwachten dat onze verlichtingsprocessen vorderen als golfbewegingen, waarbij verschillende duistere hoekjes van ons bewustzijn door de deeksha's oplichten. Kiara's advies - gewoon verwachten en accepteren dat we door zo'n op-en-neer proces gaan - schijnt verstandig en benadrukt de noodzaak om verborgen aspecten van onszelf te verwerken. Hoeveel van dit soort verwerking nodig is, hangt af van waar we gestart zijn en onze bereidheid om eerlijk naar onszelf te kijken.
 
We moeten ons dus bewust zijn dat alle nu volwassen mensen geboren zijn in een kosmische Yin/Yang polariteit die niet gunstig was voor verlichting. Degenen van ons die een pad kiezen naar het verlichte veld van de Universele Onderwereld moeten zich realistisch voorbereiden op een ritje in de achtbaan, waarbij we vast niet blij zijn met iedere bocht. (Sommige kinderen daarentegen die kort geleden geboren zijn, kunnen de Universele Onderwereld min of meer rechtstreeks binnengaan, aangezien hun bewustzijn niet onder de invloed van de Planetaire Onderwereld heeft gestaan). Tegelijk moet erop gewezen worden dat met iedere nieuwe lichtpuls in de huidige Galactische Onderwereld een meer in evenwicht gebracht bewustzijn versterkt wordt, dat gunstig is voor verlichting. Dit is tussen twee haakjes waarom het belangrijk is om de voornaamste overgangspunten van deze Onderwereld, zoals de Eenheids Viering, Midlight Meditatie enzovoort te vieren met wereldwijd gesynchroniseerde deeksha's. Daarom is het volgens mij nodig om zowel je bewust te zijn van de kosmische energieverschuivingen die de Maya kalender beschrijft, als een individueel proces door te maken dat in fase is met diezelfde energieën. Het individuele pad kan naast deeksha's een hele serie processen voor emotionele en mentale zuivering omvatten die vallen onder het hoofd samskara shuddi, zoals The Journey en The Work, om er twee te noemen die nu populair zijn.
 
Wat zijn nu deeksha's en hoe dienen zij het verlichtingsproces? Sri Kalki beschrijft ze als Gouden Ballen die hij in tientallen jaren geperfectioneerd heeft. Oorspronkelijk werden ze overgebracht door fysiek contact via de dasa's, maar later kwamen er andere manieren bij om deze goddelijke intelligentie over te brengen. Het schijnt dat deze etherische gouden ballen onlangs zelfs op film gevangen zijn door deelnemers aan een 21-daags proces in Golden City die de kennis over het geven van deeksha's kregen. Dit zou erop kunnen wijzen dat, nu we bij het midden van de Galactische Onderwereld komen, deze ballen tastbaarder en stralender zijn geworden en we meer in staat zijn om ze in ons dagelijks bestaan op te nemen. Deze lichtballen kunnen dan dienen om de eventuele duistere hoekjes in de geest van een individu te activeren en aan het licht te brengen. Door wat we weten van de Maya kalender en zijn verschillende bewustzijnspolariteiten hebben we ook alle reden om te geloven dat de meesten van ons energetisch uit balans zijn met forse innerlijke muren van dualiteit die doorzichtig moeten worden, en blootstelling aan de gouden ballen van de deeksha kan precies daarvoor dienen.
 
Wat deze deeksha's volgens mij doen is helpen om het individu een nieuw bewustzijnsraamwerk te brengen - een waarbij alle polariteiten gelijkgemaakt zijn. Het collectieve bewustzijn dat het goddelijk plan ons brengt werd hierboven beschreven als een sfeer van licht. Er moet op gewezen worden dat onze individuele bewustzijnsvormen unieke onevenwichtigheden hebben, maar dat Sri Kalki een stuk gereedschap heeft ontwikkeld dat in potentie het vermogen heeft om evenwicht en heelheid te geven aan wie het ook maar gegeven wordt. Onafhankelijk van individuele verschillen tussen mensen vergt verlichting altijd het in evenwicht brengen van het licht in onszelf. De gouden ballen zullen dat wat in een bepaald individu uit balans is, in balans brengen en zijn of haar bewustzijn in harmonie brengen met de staat waarin de polariteiten van de verschillende Onderwerelden elkaar aanvullen - met andere woorden de verlichte staat van de toekomst. Hoe dichter we de Universele Onderwereld naderen, hoe meer het individuele bewustzijn overeen zal komen met het verlichte veld van deze Onderwereld. Dit is waarschijnlijk waarom Sri Kalki belooft om ieder die daarvoor kiest de staat van verlichting te brengen.