September 2004: Hoe mijn leven veranderde…
Augustus 2006: Dankbaarheid aan de Divine
Februari 2005, 10 daags verdiepingsproces in India
Mei 20e  2007, World oneness day

Voordat ik naar India ging was mijn leven er echt een van lijden. Ongeveer twee jaar geleden ontmoette ik een vriend en leraar met wie ik een diep hart- contact had. Ik deed dingen voor hem om in de energie te zijn van iemand met een krachtig bewustzijn. Dit was zeer behulpzaam om mijn donkere kant onder ogen te komen. Ongeveer mijn hele leven had ik mijn lelijke kant onderdrukt, op één of andere manier moest ik goed zijn, zodat ik niet achtergelaten zou worden. Op een goede dag bezocht ik Auroville in India waar ik met mijn leraar was. Er was een Russische man die me een foto van Bhagavan liet zien en plotseling voelde ik me blij.
Ik las wat bladzijden uit het boek over Bhagavan en Amma. En ik las ook dat het voor Bhagavan niet uitmaakte of je naar hèm toe kwam voor verlichting of naar een andere leraar of traditie. Hij wil slechts dat je blij bent en het maakt niet uit hoe je het krijgt.

Dit gaf me veel vertrouwen in hem want ik wist dat het voor veel leraren niet makkelijk is om te zeggen dat ze geen volgelingen nodig hebben. (Hier volgt het stuk, Kalki vraagt nooit mensen om in hem te geloven. Wie je ook bent, tot welke religie je ook behoord, hij heeft maar één vraag aan jou: Wil je bevrijding van lijden? ‘ Als je"JA" zegt zal het inderdaad mogelijk voor je zijn om het te krijgen. Als je zegt dat je deze liefde en puurheid alleen van Christus wilt, maakt het Kalki niets uit. Het is eerder alsof hij je vertelt: ‘prachtig mijn lieve kind’, ik wens je succes en ik hoop dat het mogelijk voor je is om deze puurheid via Christus te krijgen, want mijn enige verlangen voor jou is dat je op de een of andere manier verlicht raakt. Of je het door mij krijgt , Christus, of op een anderen manier is niet belangrijk voor mij. Het enige dat telt is dat het gebeurt‘.

De hele week was het Amma/Bhagavan in mijn hoofd. Toen moest ik wel naar de plek waar Amma was. Daar zat ze, ik arriveerde juist voor de Darshan en voelde enorme elektrische schokken me raken toen ze haar handen omhoog deed. Mijn twijfel was weg. Na twee weken ging ik naar de Golden city om het 5 daagse proces te doen. Daar werd ons gevraagd om te kijken naar onze gedragspatronen en naar onze donkere kant. Ik zag ondermeer dat ik veel mensen haatte. Veel boosheid kwam vrij en de energie stroomde door mijn lichaam. Op de één of andere manier werden mensen heel vriendelijk voor me door deze energie.
 
Alles was nieuw voor me maar de gidsen gaven me veel liefde en ik voelde veel medeleven. Ik kreeg ook een inzicht: "toen ik nog heel jong was, besloot ik op een zeer emotioneel moment, toen ik geloofde dat mijn ouders me achter zouden laten, dat niemand van me hield en dat mensen me achter zouden laten".
En inderdaad, ongeveer mijn hele leven verlieten mensen me en ik creëerde vele omstandigheden waarin ik slachtoffer was.
Tijdens de deeksha’s in deze cursus voelde ik vrede en tegelijkertijd voelde ik me geblokkeerd. Ik vroeg mezelf vele malen af of de blokkades ooit weg zouden gaan.
Na de cursus deed ik drie vippassana- meditatie retraites om in contact te komen mèt en bewust te zijn van de blokkades in mijn lichaam. Beetje bij beetje kroop ik uit de misère en er kwamen meer en meer momenten van blijdschap.

Toen ik er voor koos om het 21 daagse proces in India te doen in september wist ik dat het niet makkelijk zou worden om het lijden los te laten.
Ik ervoer 20 dagen van ziekte, depressie, angst en hoop. (het was in die periode nog een heel intens proces met ook lichamelijke schoonmaak) De belangrijkste lering die we de eerste dagen van het proces kregen, was dat ons verstand niet ons verstand was en ons lichaam niet ons lichaam. Ze legden ons uit dat ‘onze’ gedachten en emoties door ons allemaal heen gingen en dus niet van ons konden zijn, maar iets universeels waren en dat ons lichaam grotendeels zelfstandig functioneert zonder dat we daar een beslissing voor hoeven te nemen. We moesten accepteren dat alles ons gegeven zou worden door genade. De genade was de rode lijn door ons hele proces. We kregen veel healing, maakten een trip naar Amma om een koesterende vrouwelijke energie van haar te krijgen en om ons kracht te geven voor ons proces.

Mijn persoonlijke gids was Krishnaradj. Hij is zo geweldig. De eerste deeksha was om de lelijke kant van het verstand te zien. Ik ervoer een energie die gemakkelijk in mij werkte en heel subtiel allerlei blokkades uit mijn lichaam haalde. Tijdens de tweede deeksha werden we verondersteld om Bhagavan of Amma of enige andere god aan de binnenkant te zien verschijnen. We konden dan vragen om materiele, spirituele, sociale( of wat dan ook) dingen die we nodig hadden en die ons leven gemakkelijker zouden maken. Maar Bhagavan verscheen niet aan mij, hoewel hij bij me was, ik voelde een heel sterke energie door mijn lichaam gaan en ik danste op mijn bed en kon helemaal niets doen. Ik was echt in een diepe staat. Krishanaradj vertelde me dat Bhagavan niet aan me zou verschijnen en eerst aan mijn blokkades wilde werken. We zouden later de vragen doen.

Omdat ik een enorm blok voelde in mijn hoofd, bleef ik doorgaan met klagen dat er niet genoeg gebeurde en zelfs na vele deeksha’s (ik was al eerder in India voor het 5 en 4 daagse proces en ontving in Nederland ook deeksha’s van Kiara en Grace) was het er nog. Na de derde deeksha realiseerde ik me dat ’het verstand’ (de mind) het blok was. Mijn gids zei dat er geen blokkade was, enkel de sensatie die het verstand is. Voor de deeksha vertelde ik Anandagiriji dat de blokkade er nog steeds was en dat de gidsen me vertelden dat ik me verbeeldde dat er een blokkade was, terwijl ik die toch echt voelde. Mijn gids kwam naar mijn kamer en ik zei: ’Ik heb jou hier niet nodig, jij denkt dat er geen blokkade is". Toen herinnerde hij me aan de lering van de persoonlijkheden die opkwamen en verdwenen. Hij zei:" op dit moment spreek ik tegen een van die persoonlijkheden die wil geloven dat er een blokkade is. Je bent gevangen in een illusie dat er een blokkade is. Ik zeg je dat je verstand de blokkade is. Hij zei dat mensen als ik die de realiteit niet volledig begrepen in de problemen waren met het vechten tegen het verstand. Hij zei dat het beter was om in het geheel geen begrip te hebben of de volle kennis zelf te zijn, dan proberen vast te houden aan losse ideeën. Hij sprak heel krachtig en ik voelde me zo hulpeloos.
Dus ik begon te huilen en riep om hulp. Ik realiseerde me in wat voor een hel ik me bevond. Na opnieuw de hele nacht ziek te zijn geweest, herinnerde ik me de volgende morgen dat Bhagavan in een droom aan me was verschenen.

Ik zag mezelf als een aarzelend bang kind naar de kamer van Bhagavan lopen. De deur was een beetje open en ik zag Bhagavan in bed liggen. Hij droeg een soort slaapmuts. Hij keek met grote ogen naar mij en ik zag mezelf vragen ‘Bhagavan alsjeblieft, laat het proces doorgaan en help me er doorheen’. Bhagavan keek me aan met grote ogen en zei met een basstem’ we zullen zien’. Toen zag ik mezelf teruglopen naar de deur, nog steeds angstig.
Bhagavan liet me zien hoe de relatie met de vorm van God was die ik had gekozen en ook hoe ik in de meeste relaties functioneerde. Ik voelde dat het een "tot dan onbewuste Christelijk-religieuze conditionering van niet goed genoeg en bang voor God zijn" was. Ik zag dit patroon terug in de meeste van mijn relaties waarin ik mezelf onmiddellijk vergeleek met de ander om vervolgens te beslissen dat ik niet goed genoeg was. Of het tegenovergestelde. Me veel beter voelen dan de ander.
Voor we de 4e deeksha kregen gingen we naar Amma en konden enkele van onze wensen aan haar ken- baar maken. Ik zat onderweg naar Amma in de auto met Radhakrishna en ik vertelde hem dat ik wilde vragen of Amma mijn blokkades weg wilde halen en me genezen. Hij zei me dat het veel beter was als ik haar vroeg om mij totaal door het hele proces van bewustwording heen te helpen. Dus dat deed ik.

Hij vertelde me ook een verhaal over een vissersvrouw die de rivier over was gestoken om vis te verkopen en te laat was voor de boot terug naar haar dorp aan de overkant. Ze kon ‘s avonds niet meer terug en ze viel ergens tussen haar vissen in slaap. Op een gegeven moment werd ze wakker van de geur van bloemen. Deze bloemen waren klaar gezet om een wijze edelman, die deze dag zou arriveren, te verwelkomen. Ze kon niet meer slapen vanwege de bloemengeur en begon te zoeken naar haar vissen die weggenomen waren. Zo gauw ze haar vissen weer rook voelde het vertrouwd voor haar en viel ze in slaap.
Jij bent deze vissersvrouw ! Zei Radhakrishna. Ik kon het toen niet echt begrijpen, ik zat nog teveel in mijn hoofd.
Terug in de GC tijdens de 4e deeksha was ik weer enorm ziek en op een gegeven moment ging ik naar de wc en had diarree en moest overgeven tegelijkertijd. Een sterke energie nam een emotioneel obstakel weg in het navelgebied. Daarna voelde ik wat opluchting. De 5e deeksha was om de energie te stabiliseren en te aarden.
 
De 21e dag kregen we de initiatie voor het vermogen om deeksha’s te geven. We zaten met gesloten ogen en toen werden we op ons hoofd aangeraakt door de handen van de gidsen. Daarna kwam Radhakrishnaji en kuste ons op 't voorhoofd en gaf me de beste omhelzing van mijn leven. Mijn hart werd letterlijk heel groot en het deed pijn terwijl op hetzelfde moment ik een enorme aanwezigheid en dankbaarheid voelde. Daarna liep ik over de campus en voelde een diepe vreugde, een heerlijke extase. Plotseling waren alle mensen waar ik mee omging nog veel aardiger dan voorheen. Zoveel liefde voelde ik. Ik hield van alles zoals het was. Ik zag direct dat op momenten als deze, waarbij ik zo sterk verbonden was met mijn hart, mensen zich ten opzichte van mij plotseling volkomen anders gedroegen. Iedereen werd spontaan van het ene moment op 't andere. Toen deze staat verdween deden de mensen weer gewoon zoals voorheen.

Na twee dagen hadden we onze ontmoeting met Bhagavan. We kwamen de kamer binnen en daar zat Bhagavan, hartelijk lachend naar ons. Ik was de eerste die met hem sprak en ik ging naar voren en bedankte Bhagavan dat hij in mijn leven was. Voor de geweldige veranderingen die in mijn leven plaatsvonden, voor alle geweldige mensen die ik de laatste tijd ontmoet had, waar ik nu mee om ga. Voor een totaal nieuw leven. Ik vroeg Bhagavan mijn ouders en broer te zegenen en liet hem een schilderij zien dat ik gemaakt had en die ik het mooiste vond. Hij vroeg me hoe ik het gemaakt had en zei dat het prachtig was. Toen vroeg ik of we de boons (zegeningen voor materiële en spirituele zaken) konden doen. Bhagavan keek me aan en zei: ‘ik geef het je’. Ik voelde me zo geliefd door Bhagavan. Ik vertelde hem dat ik soms bad naar hem en Amma omdat ik bang was dat ik niet goed genoeg was als ik dat niet deed.
Hij zegende bijna al mijn wensen. In andere gevallen vertelde hij me waarom het niet goed voor me zou zijn als ik het zou ontvangen. Ik vroeg hem bijvoorbeeld om 5 miljoen euro om een spiritueel centrum in Nederland te beginnen. Hij antwoordde dat het de mensheid niet zou dienen als we overgeorganiseerd waren en dat we veel effectiever konden zijn als we allemaal deden waar we goed in waren. Hij zei dat het begint te stinken in vele overgeorganiseerde spirituele bewegingen en dat we in het westen ziek zijn omdat we zo overgeorganiseerd zijn, dat het leven voor de westerse mens te complex geworden is vanwege allerlei structuren.
Later realiseerde ik me dat alles van het verstand (mind) komt en dat als we naar de westerse samenleving kijken, we allerlei problemen zien. Omdat ons verstand zo gestructureerd is, is onze maatschappij ook zo gestructureerd .

Nu ik deze woorden schrijf, voelt het alsof er enorme gedachten structuren zijn, die ook fysiek gemanifesteerd zijn in de vorm van onze infrastructuur in rechte hoekige onpersoonlijke huizen. Die onze emoties in hun baan proberen te houden en die niets anders willen dan zichzelf uitdrukken en het leven vieren. Zijn zonder belemmering.
Vanwege deze structuren kunnen we onze intuïtie minder goed gebruiken en hebben we minder vertrouwen.
Ik vroeg hem wat mijn levensfunctie was en waarom ik zo enorm had moeten lijden. Wat had ik gedaan? Hij zei me dat ik in dat geval mensen zou kunnen helpen die dezelfde situatie in hun leven meemaakten. Ik zou heel krachtige deeksha’s geven en speciaal ook mensen kunnen helpen met onderdrukte angst , verdriet en depressie waar ik zelf ook zo in had gezeten. Toen vroeg ik of het een probleem was om deeksha’s te geven als ik nog steeds blokkades voelde. Bhagavan zei: ‘nee ik heb alleen je handen nodig’.

‘Mijn’ verstand was een grote twijfelaar. Nadat ik bij de 21 daagse vandaan kwam ging ik met andere mensen van het 21 daagse proces naar het strand. Ik kwam plotseling terecht in een situatie waarin alle mensen om me heen hun eigen weg gingen. Ik voelde me achtergelaten en huilde enige uren als een kind. Daarna liep ik over het strand en voelde me zo geliefd door de zee terwijl mijn blokkades oplossend hart groter werd.
Toen sprak ik met mijn vriend William die deeksha had gegeven in de ashram van Amma in Nemam. Ik wilde ook deeksha geven, dus ik ging. Ik ontmoette Tobey uit Zweden die ik al eerder ontmoet had en we besloten samen deeksha te geven. Ik twijfelde zoveel en voelde niet echt iets uit mijn handen komen, dus ik stopte, zelfs terwijl de mensen dankbaar waren voor mijn deeksha’s. Ik voelde me vreselijk en nam meteen een taxi terug naar de Golden City.. Ik ging naar mijn gids en waarschijnlijk klopte ik hem uit bed en zei ‘het werkt niet’ ‘er gebeurt niets met de mensen als ik ze deeksha geef’ . Hij zei:" Hoe weet je dat? Bhagavan heeft zijn woord gegeven, is het niet? Je hoeft zelf niets te voelen terwijl de deeksha gegeven kan worden".
De volgende dag was ik ziek en lag de hele dag op bed. Er was een grote innerlijke schoonmaak bezig. Toen ik die nacht naar het vliegveld ging, voelde ik een diepe liefde van binnen.
Sinds ik terug ben in Nederland verdiept mijn proces zich. Blokkades verdwijnen steeds makkelijker.

Ik voel me vaak sterk en vele toevalligheden komen op mijn pad, de hele dag door.
Veel dingen zijn helder en natuurlijk geworden. Soms spring ik van vreugde door de kamer. Ik ben niet meer in de problemen als er angst of andere negatieve emoties opkomen. Ik blijf met wat er is en doe niets. Dan neemt God het wel over. Ik heb veel intuïtieve impulsen om ergens heen te gaan en dan gebeurt precies wat ik wens. Het voelt alsof God de hele tijd bij me is en me allerlei situaties brengt om te laten zien wie ik ben.

Ik ben dieper in contact met andere mensen.  Het is veel gemakkelijker om moeilijke situaties te trotseren en te doen wat nodig is. Er is nauwelijks angst voor wat mensen van me denken, hoewel ergens nog de conditionering is die bang is niet goed genoeg te zijn.
Beetje bij beetje wordt elke dag mijn ego verder afgebroken en de innerlijke processen zijn heftig en soms diep emotioneel.
Ook in mijn familie is er veel aan het veranderen nu ik zo verander, maar het is niet altijd makkelijk.
Ik heb de sterke wens om mijn ervaringen te delen en mensen door hun blokkades heen te helpen. 
Amma, Bhagavan, Universum, Presence dank jullie wel voor de grote vreugde en liefde die ik voel en de kracht om eerlijk naar mezelf te zijn. 
 
warme groet Harmen 

Februari 2005, 10 daags verdiepingsproces in India

Dag mensen,
 
Gisteren ben ik teruggekomen uit India waar ik een 10 daags verdiepingsproces onderging. Ik wist dat er heel wat te gebeuren stond, Sinds ik in September de 21 daagse had gedaan was er al veel in mijn bewustzijn veranderd, toch voelde ik me nog geblokkeerd en wist dat er meer was. Dat er een diepere bevrijding wachtte.
Er is inmiddels in India veel veranderd aangaande de deeksha, tijdens ons 10 daagse proces ontvingen we voornamelijk deeksha door in de aanwezigheid van onze gidsen de deeksha energie van Amma en Bhagavan uit te nodigen, alle deeksha's hadden een specifieke functie, echter in mijn geval was elke deeksha er een om mijn blokkades weg te nemen. Steeds als ik de deeksha uitnodigde voelde ik een goddelijke stroom in me komen die een stuk angst ofwel afscheiding transformeerde.
Elke dag kregen we twee keer deeksha en met de dag voelde ik me groeien in bewustzijn, onze gidsen vertelden ons dat het fenomeen dat Amma en Bhagavan zijn weer op uitbarsten staat, eerder in 1988 had Bhagavan een school in India waar de studenten op een gegeven moment mystieke ervaringen begonnen te krijgen, verlichte wezens incarneerden in de kinderen en sommigen vlogen in hun astrale lichamen naar hun ouderlijk huis om te kijken wat hun ouders aan het doen waren, mensen die slechts de school passeerden kwamen terecht in een verlichte staat. Op een gegeven moment ging een groep ouders zich zorgen maken over hun kinderen, ze wilden niet dat een dergelijke transformatie plaatsvond. Met kracht heeft Bhagavan in die tijd het fenomeen van massale verlichting moeten terugtrekken om te wachten op een geschikter tijdstip waarop de mensheid werkelijk klaar was om collectief een eenheidsstaat te aanvaarden.

Nu is het tijd! Bhagavan heeft op zijn verjaardag 7 maart gezegd dat vanaf dat moment de deeksha-power omhoog gaat en dat de wonderen zullen vermenigvuldigen. Hij heeft ons een zegening gegeven voor meer intelligentie om de wereld te kunnen dienen in haar ascentieproces.
Ik voelde mijn kracht langzaam maar zeker toenemen, een grote angst om achter te blijven werd in mij geraakt omdat ik niet de mystieke evaringen kreeg waar sommige deeksha's voor bedoelt waren. Veel verdriet kwam eruit en mijn houvast was ten alle tijde 'wees met wat er is, wat het ook is'

Bhagavan heeft het op zijn verjaardag onlangs nog eens zo duidelijk gezegd, als je stopt met zoeken naar iets anders dan de realiteit die je voelt, die zich nu voor je aandient, als je ziet dat al je gezoek je niets helpt. Dan kan de genade je overnemen, dan kan transformatie plaatsvinden. Hoe is het mogelijk niet te voelen wat er aan onderdrukte emoties in ons lichaam zit? Het is onmogelijk we moeten er hoe dan ook doorheen op weg naar vrijheid, op het moment dat we toestaan dat er pijn is, dat er allerlei blokkades zijn, komt de genade, door te durven te zijn met wat er is gaat het branden, ja het kan fysiek pijn doen, maar waar blokkades verbranden, oplossen in bewustzijn ontstaat energie, zoals een auto ook energie heeft door een verbrandingsproces. Langzaam maar zeker transformeren de blokkades en voel je letterlijk de blokkades wegstromen uit je lijf. Je voelt langzaam maar zeker een aanwezigheid groeien in je Hart. Vroeger was het geen pretje om door je blokkades te gaan, maar tegenwoordig is er gelukkig deeksha, de deeksha helpt je geleidelijk door je pijnen te gaan, voorziet je van kracht om te durven voelen en geeft vaak een ervaring van geruststelling.

Voor mij is het proces van in mijn hart komen heel geleidelijk gegaan, steeds werd ik teruggeworpen door mijn onvrijheid, door een gevoel van afscheiding, door frustraties en allerlei vluchtwegen om maar niet de pijn te voelen. Dat is een proces wat ik al jaren ervaar. Ondanks alle egoïstische motieven waarom ik dingen deed, en alle tranen die ik heb moeten laten stromen omdat ik alleen was en geen vertrouwen had, ben ik blij dat ik nu voel en ervaar, dat er een stroom is die me schoonmaakt en me laat zien wat ik allemaal niet ben. Waardoor er natuurlijkerwijs rust en vertrouwen ontstaat, overgave aan het moment.
Tijdens de 10 daagse had ik een vriendinnetje ontmoet, en door het samenzijn en het delen van de werkelijkheid van ons gevoel kwam er veel omhoog, door rechtstreeks mijn angsten en twijfels te communiceren zag ik werkelijk dat de waarheid je bevrijdt. Ik merkte dat iets, hoe ogenschijnlijk pijnlijk voor een ander dan ook, wat voor mij werkelijk was wat ik op een bepaalde manier ervoer ons allebei een nieuwe ervaring gaf die ons verder bracht die ons bewust maakte....
Langzamerhand ging de energie meer en meer in me stromen, we hadden een dag waarop we paduka darshan hadden, padukas zijn een soort goud/zilveren slippers die symbool staan voor overgave, die werden onder devotioneel gezang de hal binnen gebracht door de verlichtte monniken van Bhagavan en Amma, het ritueel creëerde de atmosfeer alsof ze zelf lijfelijk aanwezig waren, nadat er honing, bloemen, en ghee was geofferd mochten we 1 voor 1 naar de paduka's lopen en die aanraken. Tijdens het offeren zelf was de energie al zo hoog dat mijn lichaam moest bewegen om het te kunnen verwerken, maar toen ik de padukas aanraakte was het whoom! in een keer in een diepe staat, alleen nog in staat om heel traag heerlijk in diepe vrede terug te lopen, naar m'n plekje en daar te genieten van de liefde die me koesterde.

Een paar dagen voor dat het proces ten einde was kregen we de deeksha waarbij het bewustzijn van goddelijke wezens in ons kwam, Er zijn verschillende soorten hoger bewustzijn die al bestonden voor dat wij mensen werden, die niet hoefde te evolueren. en die op het moment van rijpheid van bepaalde mensen incarneerden om ze tot een goddelijk instrument te maken en de mensheid op die manier te dienen.
Het bewustzijn van Christus is zo'n voorbeeld, eerst was er de mens Jezus, toen kwam bij de doop door Johannes het Christus-Bewustzijn erbij en werd hij Jezus Christus, Bij zijn opstanding loste Jezus helemaal op en bleef Christus over.

Ramana maharsi kreeg een bijna dood ervaring en was toen verlicht (geen blokkades meer) en ging toen naar de tempel in Tiruvanamalai waar Het Shiva- Bewustzijn in hem incarneerde.
Siddharta veranderde in de Boedha toen hij verlicht raakte, waarna het Bewustzijn van Maitreya in hem kwam.
In het proces is het meestal niet zo dat je persoonlijkheid ineens is verdwenen en je totaal overgenomen bent door de goddelijke wezens, het is meer zo dat ze in jou gaan leven en geleidelijk los je (als ego) op in de eenheid van hen Bewustzijn. Nadat we deze deeksha ontvingen voelden ik sterke sensaties in mijn hoofd en onderrug, er loste veel op.

Toen we de volgende dag een evaluatie met een monnik hadden, vroeg ik hem wie er in me zat. Eerst wou ie er niet op ingaan,maar toen vroeg hij wat ik voelde, en ik zei dat ik voornamelijk mijn hart voelde. Hij voelde dat het bewustzijn van Christus bij me was, toen ik dat hoorde was er diepe ontroering, ik begon me te onderhouden met dit sterke gevoel in mijn hart en inderdaad reageerde het op wat ik vroeg, ik vroeg de aanwezigheid sterker te laten worden en me een te laten worden met hem. Dit is een geleidelijk proces waarbij ik in dit bewustzijn oplos en meer en meer die eenheid en compassie van Christus zal gaan voelen.
Over deze dingen wil ik nog zeggen dat het een natuurlijk proces is, dat er niet zoiets is van gedesoriënteerd raken om dan vervolgens bezeten te worden door geesten of zo. Het is een innerlijke transformatie die we collectief ondergaan, en die door individuen die vanuit een diepere bewustzijnsstaat komen zich verspreid. Net als koffie door een klein beetje melk helemaal van kleur veranderd kan ook het collectief bewustzijn een andere kleur krijgen als er bewustzijn van verlichtte wezens aan word toegevoegd. Vaak denken we dat we een vrije wil hebben maar als (zoals een goede vriend eens zei) een vogel naar het noorden vliegt en jij komt erop eens achter dat die vogel blauw is gaat ie niet naar een andere richting vliegen. Je doet ontdekkingen over een beweging die al gaande is. In mijn ervaring is het niet zo dat we een vrije wil hebben, is het een vrije wil om te kunnen beslissen in wat voor huis je woont of wat je wilt eten terwijl je er niets over te zeggen hebt hoe we hier gekomen zijn en waar we naar toe gaan? Wat er morgen met ons staat te gebeuren? We kunnen alleen maar zijn met wat er is en accepteren dat we moeten ervaren wat we moeten ervaren. Dat we een energetisch proces zijn dat zich naarmate het zich van allerlei concepten over het leven ontdoet, daadwerkelijk gaat ervaren als een eenheid, als een verbondenheid met de eenheid achter de vorm.

Na ons proces hadden we een ontmoeting met Bhagavan, we waren heel relaxed, dankbaar met weinig vragen, hij vertelde ons dat we ons werk was om deeksha te geven en dat we speciaal de mensen konden helpen die gelijksoortige problemen, trauma's hebben als waar we zelf doorheen geleefd zijn. Dat het belangrijk was de pijn of het karma van de ander te voelen zodat het gezien is en het opgelost kan worden. En dat zoals het nu leek vanaf 2009 we in een diepe eenheidsstaat terecht zou komen en dat de energie zich dan snel over de aarde zou verspreiden. Echter het zou ook eerder kunnen gebeuren, veel hangt af hoe we in het westen omgaan met het beeld dat we van God hebben, veel mensen hebben onbewust de angst dat God hen zal straffen en hebben daardoor moeilijkheden in hun proces waardoor het langzamer gaat. Maar de waarheid is dat we onszelf veroordelen. Angst, jaloezie, woede, lust, verdriet zijn emoties waar we veelal oordelen over hebben waardoor ze zo extreem kunnen worden (zoals we veelal om ons heen zien). Bhagavan zegt dat als we simpel ervaren dat het er is we er niet mee hoeven te vechten.
De volgende dag kreeg onze groep een speciaal vuurritueel waarbij onze deeksha kanalen verder werden opengezet, ik voelde letterlijk allerlei krampen uit mijn handen gaan. En zo kwam ik weer een stukje dichterbij bevrijding.

Ik ging daarna een paar dagen naar de berg Arunachala in Tiruvanamalai, we waren met z'n zessen en we gaven mekaar vele deeksha's om ons proces te intensiveren. 'S nachts liepen we om de berg heen met een miljoen Indiërs om volgend de traditie ons karma op te laten lossen.
Na een paar dagen ging ik naar de Ashram van Amma, ik had de moederlijke energie hard nodig in mijn proces om alle gevoelens van gemis toe te kunnen laten. Als Amma voor de menigte mensen zit en haar handen omhoog doet om de energie naar ons te stralen, voel je letterlijk dat je blokkades bestraald en opgelost worden. Je kunt ook vragen om een overeenkomst dat je zult helpen mensen gelukkig te maken en in ruil daarvoor vervult Amma dan je wensen op financieel en gezondheid gebied.

Ik vroeg steeds tijdens de gebedstijd of Amma me snel door mijn blokkades heen wilde helpen en dat ik alles wilde doen om bevrijd te worden van mijn afscheiding. De laatste keer dat ik voor Amma zat, op ongeveer 7 meter van haar af, en ik had gebeden, keek ze me ineens met een stralend liefdevolle glimlach aan, ik was ineens totaal ontroerd en vertrouwde dat alles goed ging komen.
Daarna bracht ik een paar dagen met mijn vriendinnetje Michelle door, de stroom van bewustzijn bleef aan me werken, we gaven mekaar en de lokale bevolking deeksha op het strand en we zwommen heerlijk in de zee.
Vlak voor ik terug ging naar Nederland ging ik naar de verjaardag van Bhagavan, het was zo heerlijk daar zoveel gelijkgestemde zielen te ontmoeten. Het optreden van Carla en Paul was helemaal geweldig. En toen Bhagavan sprak dat het tijd was om wakker te worden voor de mensheid waren we zo blij.

In India hadden ze ons verteld dat ze voorzichtig met ons deden om te zorgen dat we niet in complete extase op het vliegveld aankwamen en zij problemen met de autoriteiten zouden krijgen.
Op het moment dat ik op het vliegveld stond was het whoem, alsof ik een moker op mijn hoofd meedroeg, vanaf dat moment is mijn energetisch systeem een gekkenhuis.
Het voelt alsof alle oude pijn eruit word gejaagd en er iets groters aan het indalen is. De deeksha's zijn veel krachtiger geworden en ik hoor veel mensen wiens leven daadwerkelijk op een diep niveau veranderd door de deeksha's.
Ik laat het maar door me heen komen en gebeuren, om te zijn waarvoor ik hier werkelijk ben. Het leven is prachtig geworden, met al zijn uitdagingen, met zijn constante verandering, met het vermogen om te delen en me niet meer schuldig te voelen als ik voor mijn gevoel kies. Het is een flow van bewustzijn die me doorspoelt met zijn frisheid.

Wat ik verder nog wil delen is dat de spurt in de transformatie plaatsvond toen de relatie met mijn ouders veranderde en ik hun accepteerde zoals ze zijn. Ik kwam er achter dat God het universum of ons hogere zelf ons voornamelijk door onze ouders heen ervaart. En dat als die relatie goed is de relatie met alles automatisch beter word... Het is nu zo leuk om thuis te komen, samen te lachen, genieten.. Ik ben hun zo ontzettend dankbaar dat ik nu op deze wereld ben...
Dank jullie wel Amma en Bhagavan dat jullie ons zijn komen helpen en ons de deeksha hebben gegeven voor onze transformatie.
Voor alle mensen die heerlijk weerbaar worden en zichzelf vinden.
Allemaal van Harte welkom op de deeksha bijeenkomsten, 1 deeksha heeft meestal al een enorme positieve invloed op iemands leven.

Dankbaarheid aan de Divine
augustus 2006 India

Eind Augustus ben ik teruggekomen van anderhalve maand assisteren en vertalen bij Nederlandse groep in India. Het was een heel proces op zich voor mij. Het is nog te vroeg om alles wat me overkomen is uit te drukken, maar ik ben een dankbaarheid en een liefde gaan ervaren die mijn verstand nooit mogelijk hield. Ik ben overweldigd door de liefde van God, die er altijd geweest is en me altijd geleid heeft. Overweldigd door de intelligentie die me door alle problemen heen heeft gehaald en me altijd heeft beschermd. Overweldigd door hoe dit lichaam zo perfect functioneert en alle extremen van mijn kant heeft doorstaan. En overweldigd door de natuurlijke goedheid, de onschuld, puurheid, en goddelijke intenties van zovele mensen, waar ik compleet van afhankelijk ben en zonder wiens werk ik nooit deze mogelijkheden zou hebben gehad. Overweldigd door de Liefde van twee mensen, goddelijke wezens in Zuid India, Amma en Bhagavan die het fenomeen van deeksha op aarde brachten en me naar hen toe leiden. Overweldigd door de stilte, levendigheid van het moment, van de details die nooit zichtbaar waren. Dankjewel wereld, God, Amma en Bhagavan, alle mensen, planten, dieren, dingen.

Ik wens ieder van jullie die dit lezen alle kracht toe om je te verbinden met je innerlijke vonk in welke vorm dan ook. Dat is de intelligentie die je altijd op elk moment kan helpen in je proces. Het is ons geboorterecht om gelukkig te zijn, dat kost tijd maar het is zeker de moeite waard! En de boodschap is zo simpel, let it be.... wat er maar is, geeft het ruimte, een emotie in de volheid van de ruimte is een prachtige emotie die door je heen zinderd, je lijf doet trillen, je doet bevrijden. Het lichaam laat los wat de mind erin vast zetten en dat voelen we als bevrijding stilte, eenheid, energie, warmte. Simpel door de emotie te zijn, jezelf toe te staan je woede te laten komen, je verdriet de ruimte te geven, je lichaam te laten meebewegen op het ritme van de angst, de weerstand tegen mensen, dingen, besluiten, instanties, gebeurtenissen, whoaaahhh en het lichaam kookt en schokt eenzelfde beweging die het naar liefde brengt. Of misschien wel bewegingsloos kook je en voel je je lasten wegsmelten. Het is de Presence, de aanwezigheid van de Divine in jezelf die je helpt die die blokkades weg laat smelten, die de pijnen wegbrandt. Die rust en liefde geeft. Door de deeksha kom je in contact met de Presence, word de Presence tastbaar, word de aanwezigheid van God in jou tastbaar en voel je verbondenheid en liefde. Met de presence kun je je elk moment verbinden, het is jouw hogere intelligentie, de kracht die jou beschermt als dat nodig is. Die je van goede ideeën voorziet als die nodig zijn. Die je vertelt te rusten als dat nodig is. Een aanwezigheid die er altijd voor je is en die altijd op je wacht, op jouw hogere besluit, jouw steunt bij jouw diepere inzicht, bij de moeilijkste beslissingen.

De deeksha-energie brengt een verandering in de hersenen teweeg als die verandering eenmaal permanent is geworden is er altijd rust en is de presence er altijd. Dat is waar het om gaat, een permanente transformatie voorbij alle lijden. Het is daarom belangrijk met het bewustzijn te leven dat de staat van gelukkig zijn komt en gaat en dat er een diepgaand schoonmaakproces gaande is totdat die staat permanent word. Totdat het denken niet meer de kracht heeft ons af te leiden van ons Energieveld dat we Zijn. Elk moment dat we de pijn aangaan en durven te ervaren wat er is, geeft ruimte en brengt eenheid.

Het tijdstip waarop de staat stabiel word is niet aan ons te bepalen, dat is de divine, dat kunnen we niet forceren. In India zei mijn gids Krishnaradj: Zoals de hand zelf word gevoed en onderhouden word door het eten dat hij naar de mond brengt, het is een beloning op zich. Zo ook wanneer een mens zorgt voor God, het gehele levende organisme, het collectief bewustzijn, is het gezond zijn en het deel voelen van de eenheid een bevrediging in zichzelf. Voor de mens als hij zich bezighoudt met het genezen van het gehele levende organisme, de Mensheid, word hij een onderdeel van alles en alles wordt onderdeel van jou. Het Zijn zelf, het doen zelf, het werken zelf wordt genot, wordt eenheid, wordt liefde elk moment. Dat is waar het om gaat... Het maakt niet uit wat je ervaart als je maar ervaart, ervaring, voelen is gelijk aan de Presence dat is het gewaarzijn, dat willen we ook delen in onze groepen dat alles er mag zijn en dat alles een mogelijkheid is voor de Presence om gewaar te zijn, zodat je ook na de deeksha-avond weet dat het proces doorgaat en dat je die ruimte met je meeneemt en dat je bij jezelf kunt blijven.

Ik had een leraar, Azar is zijn naam. Op een dag zei hij, ben je wel eens verliefd geweest? Dat moment dat je jezelf vergat, dat je niet meer bestond, je hele zelf-obsessie was verdwenen, wat een energie was er voor je beschikbaar, wat een power, wat een chemie. Dat gebeurt als je oplost, geen zorgen, geen problemen. Hij zei: Er is geen zelf, er zijn geen zorgen. In hem was ook alleen maar presence. En alle pijn die in hem opkwam werd getransformeerd, opgelost. Simpel door de toestand waar hij toegang to had gekregen, via... genade. Deeksha is ook genade. het is de Divine die uitreikt naar de mens en zijn kosmische intelligentie komt delen, ons energiesysteempje even aanspreekt en begint om te zetten wat maar problemen oplevert.

Mijn ervaring, ik ben een verslaafde aan deeksha, maar de deeksha is er nu altijd, ik ontvang altijd, het is er altijd. Ik heb net zoveel en zolang deeksha genomen tot ik me vrij voelde, dat was veel, maar so what, ik ben vrij.... Het was een verslaving waarbij de verslaafde oplost. Nou ik voel me wel ontzettend grappig nu. Een verslaving waarbij langzamerhand de Divine Wil jouw wil overneemt en je gelukkig wordt. Maar wel met beleid, het lichaam had tijd nodig om te huilen, te lachen, schreeuwen, alles. Het koste tijd dit zuiveringsproces, maar so what, die tijd is toch ook gewoon weg nu. Dus het kost helemaal niets, en het levert ook niets op, er is namelijk helmaal niets, dat is de grootste grap. Er is niets, het gaat nergens over, je kunt het niet bereiken, je kunt een superintellectueel zijn en er je hele leven over na denken en alle antwoorden kennen. Je zit hier nu toch gewoon dit te lezen en je ervaart wat je ervaart. Heb jij daar een reden voor? Nee het is er gewoon die ene ervaring en geen enkele andere. Wat kan er dan anders zijn als deze ervaring nu. Zometeen komt je vrouw er aan lopen en zegt dat je moet gaan afwassen ofzo, dat gaat ook nergens om, het is gewoon weer een andere ervaring. Als jij je lekker rustig voelt, voel jij je lekker rustig en kun je gaan afwassen. Een soort cyclus waar je lichaam aan mee doet. Afwassen, opruimen, eten in je mond stoppen, het komt allemaal. Maar je kunt gewoon in het gewaarzijn blijven dat het niets wezenlijks is, het is een cyclus. Jij kunt gewoon rustig niets zijn en allerlei ervaringen hebben, in het niets. En omdat het ervaringen op zich worden, gebeurtenissen die in zichzelf eindigen kun je daar gewoon van genieten. Genieten van de cyclus, slapen, opstaan, douchen, eten, werken, sporten, lezen, praten, kijken, lachen maakt niet uit, alles wat zich via de zintuigen en de mind naar buiten laat brengen ervaren. Met een ontzettende intensiteit en focus. Het zijn dat door de ogen kijkt, het zijn dat luistert. Het zijn dat handelt, geen mind die de controle heeft. Alle mentale beelden die gekoppeld zijn aan de zintuigen verdwijnen en je neemt waar, ondubbelzinnig, wat er is. Het is de Intelligentie, het Zijn dat waarneemt. De Divine die zichzelf door jou heen ervaart en zo blij is zichzelf weer te hebben gevonden....

World Oneness Day - 20 mei 2007

Op World Oneness Day - Wereld Eenheidsdag waren Sri Amma & Sri Bhagavan persoonlijk aanwezig. Naar schatting waren tussen de 150.000 en 200.000 mensen samengekomen. Daarnaast nog eens 10.000 tot 12.000 Indiase en meer dan 300 buitenlandse Oneness Blessing gevers om samen met Amma & Bhagavan Oneness Blessing te sturen naar de hele wereld met als doel:

-Het proces van Wereldwijd Ontwaken naar Eenheid te versnellen
-Om de staat van alle Oneness Blessinggevers te verdiepen
-Om de kracht van de Oneness Blessing die door hen stroomt te versterken.

Er werden wetenschappelijke metingen verricht hoe het bewustzijn op dat moment op de wereld was. Over de hele wereld stemden zich mensen af op Oneness Blessing en wereldvrede. De rapporten waren overduidelijk dat het een enorme impact had precies in die uren dat dit plaatsvond. Er waren hoge pieken te zien. 

Dit was de grootste bijeenkomst van Oneness Blessing gevers die ooit is gehouden. Bhagavan & Amma, oprichters van de Oneness University, hebben beiden ook de mensen toegesproken. In het 9 minuten durende filmpje op You-Tube kun je zien hoe gigantisch het allemaal was. Het zijn opnamen die de televisie maakte en de volgende avond uitzond op televisie.Hieronder kun je de ervaring van Harmen Uijttewaal lezen, die daar samen met een aantal andere Oneness Blessinggevers uit Nederland aanwezig was en met het coördinatieteam voor ook nog een aansluitend verdiepingsproces in Golden City.

World Oneness Day was de dag dat Amma & Bhagavan hun blessings gaven om iedereen ….. één te laten worden met het bewustzijn van Amma & Bhagavan, voor velen in het westen het Christus Bewustzijn genoemd. Het bewustzijn van wat voor jou het Goddelijke, het Leven of het Universum vertegenwoordigd. Bhagavan kondigde aan dat de Golden Age was begonnen en dat er vanaf nu een sneeuwbaleffect over de aarde zou gaan om de harten van alle mensen te doen ontwaken en hij bedankte iedereen. 

Wij, de westerlingen, werden met bussen naar het terrein vervoerd waar een kleine 200.000 mensen aanwezig waren om de Blessings van Amma & Bhagavan te ontvangen. Na een toespraak van Bhagavan en die van Amma (die we helaas niet konden verstaan) begon de Oneness Blessing (deeksha). Het gonsde van de energie, het gevoel van opwinding trilde in de lucht. Na de toespraken werd de Oneness Blessinggevers gevraagd om de menigte in te gaan en daar de Oneness Blessings te geven. Ik werd omgeven door vele mensen die een Oneness Blessing wilden; ik denk dat ik een uur bezig ben geweest en in dat uur wel 100 Oneness Blessings heb gegeven.

Na deze dag waren we als groepje coördinatoren vanuit Nederland uitgenodigd voor een proces in Golden City. Ik voelde me erg gelukkig toen ik daar aan kwam. De 1e dag werd ons gevraagd om alleen te rusten en deden we dus verder niets.

Ik realiseerde mij dat ik in het verleden vooral impulsief en intuïtief heb gewerkt en nu werd mij verteld dat ik moest gaan plannen. Dat je een visie / intentie moet neerleggen, zodat je steeds voor ogen hebt waar je mee bezig bent. En dat met die visie voor ogen, je de motivatie tot de juiste inspanning zou hebben. Als deze twee goed waren zou vanzelf de 3e, de Grace volgen. Dit houdt in dat de juiste mensen naar je toe zullen komen en dat toevalligheden op je pad gaan komen om je visie te verwezenlijken. Toevalligheden die niet enkel het gevolg van inspanning zijn.

Iedere keer als ik in India op de Oneness University kom is er weer een nieuw fenomeen, zijn ze weer verder geëvolueerd. De gidsen hebben ons uitgelegd hoe zij als team functioneren. Van te voren hebben ze een soort afspraak, een bedding, waarmee ze met elkaar afspreken dat ze elkaar niet kunnen kwetsen en dat alle meningsverschillen slechts ideeën zijn die van elkaar verschillen. De energie van liefde en respect is in ieder van hen hetzelfde. Vervolgens als iemand met een goed idee komt, schiet de rest van het team op het idee en als het idee blijft staan, is het een goed idee en word het uitgevoerd. Als iemand zich ongemakkelijk voelt in de groep en iets nodig heeft van de anderen vraagt diegene daarom en krijgt hij/zij dat.  

We hadden een teaching (les) van Rajeev waarin hij vertelde dat hij 50 gidsen die voor hem zaten een teaching moest geven maar op dat moment voelde hij niet voldoende waardering en stimulans. Hij zei tegen de groep: 'Mijn behoefte is dat jullie me een applaus geven' en dat vonden ze allemaal leuk, daar genoten ze van en ze gaven het applaus, Rajeev voelde zich gelijk goed en gestimuleerd en kon de teaching zo op een goede manier geven. Hun bewustzijn werkt zo, dat ze weten dat geven en ontvangen hetzelfde is. Ze weten ook dat ze elkaar zijn. Er is voor hen dus ook geen enkele reden om iets niet te geven als ze daar iemand mee helpen. Spiritueel gezien zijn we allemaal gelijk aan elkaar. Er is geen andere essentie dan die ene.

Daarnaast is er daar op praktisch niveau wel een structuur, sommige gidsen zijn er voor de teachings, anderen voor het eten, anderen doen de PR, weer anderen hebben het overzicht en dragen de verantwoordelijkheid voor beslissingen. Iedereen vervult de functie die bij hem of haar past en waar diegene goed in is. En als iemand ergens niet goed in is, dan kan dat moeiteloos worden gecorrigeerd omdat iedereen bereid is ten bate van het geheel, het beste te laten geschieden. Het kan nooit ten koste kan gaan van iemand omdat iedereen er van bewust is dat hij of zij iedereen is.

Wij zijn vaak geneigd de uiterlijke en innerlijke wereld te verwarren, en denken soms in termen van gelijkheid in de uiterlijke wereld. Innerlijk zijn we gelijk. Uiterlijk hebben verschillenden mensen verschillende kwaliteiten. Zou het verstandig zijn de bakker een operatie uit te laten voeren omdat ie gelijk is aan de chirurg? Of andersom? Nee.

Je innerlijke wereld wordt geprojecteerd in de uiterlijke wereld. Als je in de innerlijk wereld gelukkig bent, omdat je je veilig en geliefd voelt, is dat ook wat je voor je uiterlijke wereld wenst. Dus is het van belang om iets te doen in de uiterlijke wereld, als je je idealen wilt verwezenlijken. Je moet ja en nee kunnen zeggen, je moet leren onderscheiden dat wat je doet aansluit bij je grootste visie. Of wat je doet, is wie je bent. Of de stap die je nu neemt, de stap is die je gelukkig maakt. Het middel en het doel zijn niet verschillend in deze. De stap die je ieder moment doet is als onderdeel van het doel even belangrijk als het doel.  

Een ander iets dat ik hier graag met jullie deel gaat over het vermogen van mensen die de Oneness Blessings ontvangen krijgen om zelf mensen te helpen. Ik vroeg aan één van de gidsen: ´Hoe moeten we er mee omgaan als mensen inspiratie voelen om zelf mensen te gaan healen?´ De gids antwoordde: 'Mensen kunnen - als ze innerlijk door de Presence geïnspireerd zijn - voor andere mensen in hun omgeving bidden of hun handen opleggen, of wat maar natuurlijk voelt. Het is geen Oneness Blessing omdat we niet kunnen zeggen dat de neurobiologische structuur veranderd, zoals bij de Oneness Blessing, maar ze kunnen wel heel krachtige healing geven en zo mensen helpen.'

Dankjewel voor het lezen,

warme groet Harmen