Verlichting 2012: Bhagavan (Kalki) en het Gouden Tijdperk – Hoofdstuk 3: Basisleer.

Door Kiara Windrider.

In de cursussen die in Kalki’s ashram worden aangeboden, gaan de eerste paar dagen over het gewaarworden van de gevangenis van onze mind (het verstand, het denken/voelen). Het gaat er niet om, daar iets aan te veranderen, omdat je dat niet kunt. Je bent eenvoudigweg getuige van de realiteit van je mind zoals die is, de emotionele lading, de gewoontepatronen, de veronderstellingen, de trauma’s de conditionering, en de maskers die we opbouwen om te overleven. Je begint de sociale en spirituele persoonlijkheidslagen te ontmantelen en je begint de aard van de mind te begrijpen. Je wordt je bewust dat verlichting eenvoudigweg gaat over het ‘in-de-vrijloop-zetten’ van de mind. We moeten er helder over zijn dat verlichting niet betekent, je van de mind ontdoen. Het heeft meer te maken met het oplossen van het gevoel van ‘zelf’ als een afgescheiden, duurzame entiteit, die we ‘ik’ noemen. Het gaat niet over geestloos worden, maar veeleer over wat de Boeddhisten ‘oplettend’ noemen, aanwezig zijn in de werkelijkheid zoals die is!

Kalki leert dat er niet zoiets is als de persoonlijke mind. Ja, we hebben individuele gedachten maar die hebben hun oorsprong in wat hij de ‘Ancient Mind’ noemt, een collectieve ‘gedachtensfeer’ van de mensheid, die vanaf het begin van onze huidige beschaving, misschien 11 of 12 duizend jaar geleden, heeft bestaan. Al onze angsten, ontoereikendheden, chaos en pijn, al onze lusten, verslavingen en begeertes, al onze haat, woede, jaloezie en oordelen behoren tot deze gedachtensfeer. Daarenboven, veel van onze impulsen tot vriendelijkheid, schoonheid, geluk en moed bestaan ook in deze gedachtensfeer.

Ons brein kan voorgesteld worden als een radio-ontvangststation dat deze frequenties naar willekeur oppikt, afhankelijk van onze geestestoestand of gezondheid, fysieke omgeving, of verschillende astrologische factoren. Onze eigen individuele trauma’s of conditioneringen vanuit het verleden bepalen ook mede welke frequentieband we selecteren.
Hoewel, onze gedachten zijn niet onze eigen gedachten. Omdat ons brein geprogrammeerd is tot afgescheidenheid, ontvangen we deze gedachten, gevoelens, indrukken en emoties alsof ze van ons waren, en daarmee scheiden ze ons des te effectiever af van de rest van de mensheid, die we waarnemen als beter dan, minder dan, of op een of andere manier anders dan wij.
De meesten van ons voelen zich geïdentificeerd met de mind, het verstand, maar het verstand en het zelf zijn niet hetzelfde. Het verstand kan een heel nuttig instrument zijn.

Verlichting gaat niet over het vermijden van het denken, zoals veel mensen geloven, maar alleen je er van los maken. Na de verlichting zie je dat je niet langer beheerst wordt door het denken, maar er vrij van kunt zijn als het niet nodig is. Maar als het denken nodig is, is daar bewustzijn dat het denken met een scherpte, helderheid en veelzijdigheid gebruikt die tevoren niet mogelijk was.

Losgemaakt zijn van het denken betekent het gevoel van een afgescheiden zelf verliezen. Verlichting is de realisatie dat er geen zelf is om verlicht te raken. We kunnen de aard van de mind niet veranderen. De mind is gewoon de mind, maar na de verlichting verandert onze relatie tot de mind, tot het denken. We worden niet meer in beslag genomen door de inhoud en de conditionering van ons denken. Gedachten kunnen nog altijd gaan en komen, maar we herkennen dat ze niet ‘onze’ gedachten zijn, maar eenvoudigweg emanaties van de gedachtensfeer van de ene Mind. In deze herkenning ervaren we vrijheid.

We zien een film op het scherm en verliezen ons vrij snel in de illusie dat het echt is. Hoewel, als we het vertragen zodat we stukje voor stukje zien, dan realiseren we ons dat het maar een film is. Op precies dezelfde manier zijn we door het zelf geconditioneerd om ons eigen leven als een levende film te zien. Verlichting is het vertragen van de zintuigen waardoor we ons realiseren dat dit gevoel van een vaststaand duurzaam zelf een illusie is, gegenereerd door het neurologische circuit van onze hersenen. Er is een voortdurende dans van persoonlijkheden, maar geen vaststaand of duurzaam zelf dat op een of andere manier hetzelfde blijft van geboorte tot dood.
Als er geen zelf is, is er geen begeren of gehechtheid. Begeertes en gehechtheden zijn gebaseerd op een gevoel van afgescheiden bestaan, of van belangrijk zijn, waarbij je voortdurend dingen verlangt die je niet hebt, of hebt wat je niet wilt. Als er geen afgescheiden zelf is, houden begeertes en gehechtheden op te bestaan. Als begeertes en gehechtheden ophouden te bestaan, is er geen lijden. Lijden is eenvoudigweg het verlangen om iets anders te ervaren dan wat er is. Verlichting betekent de realiteit van elk moment ervaren zoals het op je af komt, zonder behoefte om het te weerstaan of te veranderen. Je bent niet langer gescheiden van de werkelijkheid.
Je hebt nog altijd mentale patronen van herinnering en persoonlijkheid, maar het is niet langer een vast iets. Het zelf wordt poreus, en de wind van de eeuwigheid kan er elk moment fris doorheen blazen. Je bent niet langer een gefixeerde ‘persoon’ maar een dans van ‘persoonlijkheden’ die het bewustzijn in en uit waaien. Je bent zelfs niet een afgescheiden getuige van jezelf, die de dingen ziet waaien in de wind. Je bent de wind.
Je kunt nog steeds voorkeuren en aversies hebben, emoties kunnen nog steeds opkomen, maar er blijft geen lading achter, en zo snel als ze opkomen, kunnen ze ook weer verdwijnen, net als bij een klein kind dat het ene moment een woede-uitbarsting kan hebben, en het volgende moment in verwondering naar een kleine rups kan staren. Er kunnen nog altijd emotionele gewoontepatronen ingeprent zijn in het lichaam, maar ook die zullen mettertijd verdwijnen.

Nog een realisatie die met de verlichting komt, is dat je lichaam niet jouw lichaam is. De meeste functies van het lichaam zijn onwillekeurig, maar je realiseert je dat zelfs de functies die willekeurig zijn, niet onder jou controle vallen. Gedurende een verlichtingservaring melden veel mensen dat hun lichaam door allerlei soorten onvrijwillige houdingen en bewegingen, tranen en lachbuien heengaat, volledig buiten de persoonlijke wil om. Het kan ook totaal onbeweeglijk worden, en je realiseert je dat er niets is wat je kan doen om het te laten bewegen, tenzij het dat zelf wil.
Je relatie met je lichaam verandert. Je identificeert je er niet meer mee als het jouwe; het wordt eenvoudig een prachtig voertuig voor bewustzijn om te gebruiken. Je begrijpt hoe bevoorrecht je bent om dit lieflijke levende lichaam te hebben als middel om aan het Goddelijke uitdrukking te geven in de wereld. Elke smaak, elke geur, elk geluid, elke aanschouwing, elke aanraking is bijzonder, alsof je het voor de eerste keer ervaart. Elke gedachte komt eveneens met zijn eigen levende frisheid rechtstreeks uit het bewustzijn van elk moment, een ervaring die de Zen Boeddhisten ‘beginners mind’ noemen.

Kort samengevat, Kalki leert dat:
1.   Er is alleen maar één Mind – de Ancient Mind. Die is geconditioneerd door afgescheidenheid en dualiteit.
2.   Jouw mind is niet jouw mind, maar een verlengde van deze Ancient Mind.
3.   Evenzo zijn jouw gedachten niet jouw gedachten, maar ‘gedownload’ van de ‘gedachtensfeer’ die met deze Aloude Mind verbonden is.
4.   Het gevoel van een afgescheiden zelf wordt teweeggebracht door de neurologische structuur van de menselijke hersenen.
5.   Dit ‘zelf’ veroorzaakt, door zichzelf als afgescheiden te ervaren, begeertes, aversies, vergelijkingen en oordelen, die de kern zijn van lijden.
6.   Als het zelf verdwijnt, houdt het lijden op. Als begeertes wegvallen, inclusief de begeerte naar verlichting, ben je verlicht.
7.   Als de ‘deeksha’ gegeven is, verdwijnt het gevoel van zelf.
8.   Als het gefixeerde zelf verdwijnt, ervaar je jezelf eenvoudig als een dans van persoonlijkheden die voortdurend opkomen en weer verdwijnen.
9.   Je lichaam is niet jouw lichaam. Als het zelf verdwijnt, verdwijnt je gevoel van bezit van het lichaam, en je ervaart het als een voertuig voor de goddelijke dans van bewustzijn.
10.  De mind, met zijn basis in dualiteit, kan niet verlicht zijn.
11.  Het zelf, dat een illusie is, kan niet verlicht zijn.
12.  Verlichting is de realisatie dat er geen zelf is om verlicht te worden.

***
Kiara Windrider, MA, is psychotherapeut en auteur van ‘De Poort naar de Eeuwigheid: een leidraad voor Planetaire Ascensie’. Samen met zijn vrouw Grace wijdt hij zich aan het doorgeven van de eindeloze mogelijkheden voor persoonlijke en planetaire verlichting.