Relaties

Wat is een relatie?

Letterlijk betekent relatie dat je je ergens aan relateert. Dat je dus bestaat, omdat er iets anders bestaat. Zonder relaties zou je niet kunnen ervaren dat je er was. Want wie zou je die ervaring moeten geven?
In mijn optiek spiegelen je relaties wie je bent en trek je relaties aan, die je inzicht geven in jezelf. Relaties zijn mogelijkheden om te maken wat je wilt zijn:" Om eerlijk te zijn, om lef te tonen, om je wakker te schudden, echter ook om te vluchten, om uit te stellen, om eenzaamheid te bedekken."
Het hangt er maar net vanaf met welke intentie je relaties hebt. Of relaties in je hoofd of in je hart zitten. Of je denkt of voelt wat juist is in je relaties. Als je durft te zien dat de relatie iets gevoelsmatig is en dat de dingen die jou pijn doen voor een ander net zo pijnlijk zijn. En ziet dat situaties in je relaties terugkomen omdat je ze nog niet hebt doorvoeld en/of uitgewerkt. Dan kun je relaties gebruiken om te groeien in bewustzijn. Simpel door de ander te ervaren zoals die zich gedraagt  in je oordeel te gaan zitten en te voelen wat het met je doet.
Wat wordt er bij jou wakker geschud als iemand zich zogenaamd negatief gedraagt? Wat heb je te verdedigen? Welke patronen uit je verleden worden er geraakt en geprovoceerd? Als je deze pijn in je relaties kunt toelaten, laat je automatisch ook de vreugde toe die je voelt omdat je de mensen ontmoet die dezelfde richting op gaan als jij. Die vanuit hun hart leven en in zichzelf oorzaken voor problemen erkennen waardoor de afscheiding tussen hen en de relatie oplost. Dat er geen persoon (ego) meer hoeft te zijn die deze relatie heeft, maar dat de relatie gewoon is zoals die is. Dat de ervaring voelt zoals die voelt. En dat je weet dat je niet zonder die ander die ervaring kan hebben, maar ook dat het ieder ander kan zijn. Dat het een cadeautje is als je iets in jezelf tegenkomt door een ander. Dat je niet meer reageert op de negativiteit om je heen, maar deze automatisch transformeert door heel bewust in het moment aanwezig te zijn.

Boeddha zat eens onder een boom toen er een man aan kwam die hem beledigde en zei ‘je zit hier nu steeds maar onder deze boom, maar je hebt niets bereikt, je hebt geen bezit en geen familie, wat heeft jouw leven voor zin! Ga toch wat nuttigs doen! Een paar dagen ging deze man door met Boeddha proberen te kwetsen. Maar Boeddha reageerde niet. Toen op een dag vroeg de man gefrustreerd: waarom reageer je niet op mij?Boeddha keek op en zei: als jij mij een cadeau geeft maar ik neem het niet aan, van wie is het cadeau dan? Toen zag de man in dat ie steeds zijn eigen negatieve energie genereerde door zijn oordelen en besloot lessen van de Boeddha te accepteren.

Het moeilijkste is de relatie die we met onze ouders hebben. Daar zijn veel gevoelens mee verbonden. Veel patronen in ons leven zijn terug te leiden tot de relatie die we met onze ouders hebben. Vele angsten die onze ouders hebben, worden ook door de kinderen ervaren. Vaak zien we patronen in onze ouders, waarvan we zelf liever niet zien dat we ze òòk hebben. Veel ruzies ontstaan omdat kinderen net als de ouders de weerspiegeling van zichzelf niet kunnen aanzien. Of omdat ouders ontkennen dat er gevoelsmatig dingen spelen die heel veel pijn kunnen doen. Ouders kunnen in een energetisch verschillend patroon zitten en sommige spirituele dingen zijn heel ver weg voor ze.
Ouders zijn daarom de grootste zegening. Nergens kun je jezelf zo tegen komen als bij je ouders. Daar ligt de meeste groei. Als je je ouders kunt ervaren en liefhebben hoe ze ook zijn en wat ze ook hebben gedaan, ben je gezegend.
Zij hebben het mogelijk gemaakt dat we hier zijn, dat we bestaan, dat we ons pad konden gaan. Er zijn zo ongelooflijk veel dingen die ons beïnvloeden, dat we onmogelijk iemand kunnen beschuldigen. Iemand kan bv. in zijn jeugd gemeen behandeld zijn door iemand die veel geld had en daar een naïef besluit over nemen en denken; ik wil niet rijk worden want dan word ik ook gemeen.
Vervolgens groeien zijn kinderen op met een vader die moet vechten om voldoende geld op plank te krijgen die heel aardig is. 1 van zijn kinderen die van materiele dingen houd omdat ie op een bepaalde dag werd geboren waarin de kosmische energie van die dag de intentie had om te kunnen genieten van aardse zaken, besluit dat ie niet zo wil leven en focust zich om een goede handelaar te worden. Wie veroorzaakt dit alles?  Een gezin kan besluiten te verhuizen en op een plek gaan wonen waar 200 jaar geleden een oorlog is uitgevochten. De energieën brengen crisis na crisis in het gezin terwijl niemand een idee heeft waar dit door komt. Wie is er schuldig? De soldaten die daar moesten gaan vechten, de leider van het land dat oorlog voerde of de mensen die de wapens maakten?
Zo kun je zien dat er geen einde komt aan de oorzaak van alle dingen. Alles beïnvloed mekaar en we leven allemaal samen in omstandigheden die door ons allen zijn gecreëerd. Uit die omstandigheden komen besluiten voort die weer omstandigheden scheppen voor beslissingen van anderen. We ervaren dus constant relaties, het probleem is dat we vaak doen alsof we geen relatie met de ander hebben en dus niet verantwoordelijk zijn voor de ander. Maar dit is onmogelijk. We zitten allemaal in dezelfde matrix en we kunnen ons onmogelijk afscheiden van anderen. Emoties en gedachten zijn universeel, dus hoe zouden we iets niet kunnen voelen wat een ander wel voelt? We kunnen alleen maar denken dat we afgescheiden zijn. Zo gauw we gaan voelen merken we hoeveel relaties en verbindingen we hebben met de wereld om ons heen. Natuurlijk is er individualiteit, maar individueel betekent letterlijk individable, onverdeelbaar, dus bewust van onze eenheid. Als je dus echt individu bent, ben je dus verbonden. Bijzonder dat dit soort paradoxen er zijn, dat je het er over eens kunt zijn dat je verschilt.

Harmen Uijttewaal